Sympathiek

Gisteren schreef ik over ‘implementeren’. Later bedacht ik dat ik als jongetje van 4 al gefascineerd was door moeilijke woorden.

Hoe het woord me ter ore was gekomen weet ik niet meer. Maar ik weet nog wel goed dat ik het ’s morgens in de keuken bij het frismaken gebruikte. Bij ‘frismaken’ moet u zich 4 lieve kindertjes voorstellen die ’s morgens vroeg in een rijtje voor het aanrecht stonden alwaar hun lieve moeder ze een nat washandje over het gezicht haalde en het gezicht daarna stevig droog boende. Midden in die ochtendhectiek zei ik het: ‘sympathiek’. Waarschijnlijk dropte ik het woord plompverloren in de groep, ik had namelijk geen idee wat het betekende. Er gebeurde niets. Het dagelijks ochtendritueel ging gewoon door.

Dat was teleurstellend. Ik had op bewondering  gerekend. Maar ik liet me niet kisten en heb het die dag nog veel gebruikt. Ik was een kind met nieuw speelgoed.

En nu? Ik heb inmiddels nog veel meer moeilijke woorden geleerd. Mijn speelgoedton is mijn gereedschapskist geworden. Maar nog steeds ben ik op zoek naar een publiek dat ‘ach’ en ‘oh’ roept. En nog steeds ben ik wat teleurgesteld als mensen dat niet luid, duidelijk en veel doen. Maar ik groei: zondag was ik bij de afsluiting van ’Appingedam uit de kunst’ en de voorzitter vergat mij in zijn bedanktoespraakje. En echt waar: het kon me niets schelen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.