Knaasjes, knijten en knutten

De laatste weken word ik ’s morgens af en toe bont en blauw wakker.  Mijn oor bonkt. Mijn wang brandt en mijn voorhoofd is met bloed besmeurd. Dat zijn de nachten dat ik geterroriseerd word door knaasjes, knijten en of knutten. Muggen dus, in alle sekses, soorten en maten. Ondanks een actief hor-beleid weten sommige van deze monsters onze slaapkamer binnen te dringen.

Gezoem. In mijn half-droom-half-slaap-half-waakstand (ja, dat kan) hoor ik eerst hoe een jongeman op zijn brommer bij Godlinze richting ’t Zandt gaat. Een hoog, ver en de-nachtdoordringend gezoem dat naarmate de knul dichter bij de afslag naar Leermens komt, lager en doordringender wordt. Zo bij Schatsborg, 1000 meter bij ons vandaan,  neemt een Japanse kamikazepiloot het van hem over in mijn slaapkamer. Ik hoor hoe de arme Jap vastbesloten mijn richting op raast. Vlak voor de inslag neemt een knijt het stuur in handen. Dat is het moment dat ik de knut in kwestie langs voel scheren. Een oorverdovend gezoem en een licht briesje langs de wang of langs het oor. Daar gaat de knaas.

Pats. Dat is het moment dat ik mezelf een klap geef. De ervaring heeft me geleerd me dat een corrigerende tik niks doet. Dan is de vogel alweer gevlogen. Nee. Het enige wat soms werkt is een dreun. Hard, gericht, dodelijk. De Fred Teeven-approach. Soms loopt dat goed af. Soms word ik wakker met bloed aan mijn hand en bloed op het hoofd. Mijn bloed of knutbloed?

Gepubliceerd door

Wout Sorgdrager

Tekstschrijver en schrijftrainer in Groningen en wijde omgeving. Mijn onderwerpen: gezondheidszorg, onderwijs, volkshuisvesting, personeel & organisatie. De not-for-profit-sector. Traint en coacht professionals.

3 gedachten over “Knaasjes, knijten en knutten”

  1. Jouw bloed of knutbloed? Ook al komt het uit de platgeslagen knut dan nog is de kans groot dat het Sorgdrager-bloed is dat-ie had opgezogen vlak voordat je het arme beessie naar de eeuwige muggenjachtvelden zond. Of die beesten eigen bloed in de kleur rood hebben, weet ik eigenlijk niet.

  2. Als kind leerde ik dit versje
    (vroeger leerdje je nog versjes uit je hoofd op school)
    Geen idee van wie maar toch……………?!

    Ik heb vannacht – haar bloed was rood
    een hele dikke mug gedood.
    Hij zoemde toen ik slapen wou
    en beet eerst mij – daarna mijn vrouw.
    In een snelle oogwenk opgestaan
    ben ik uit alle macht gaan slaan
    met kussens – handdoeken en dekens.
    Het dier begreep die vege tekens
    en zweefde met brutale snuit
    dik van ons bloed
    het venster uit.

    Wij lagen dra weer op ons rug
    en droomden van een dode mug.
    Maar weldra deed aan onze oren
    en een hevig zoemen zich dreigend horen.
    Ik schoot halfrazend in mijn sloffen
    De buren hoorden doffe ploffen…………….

    Toen werd het stil
    niets werd gehoord.
    En we wisten: we hebben hem vermoord !

    Ik denk overigens dat muggen als bedoeld in de context altijd vrouwelijk zijn.
    (en sommige vrouwen het gedrag van muggen vertonen maar dat mag ik van
    Fredje Teeven dan weer niet zeggen)

    1. Mooi gedichtje. Ach, dat waren nog eens tijden. Toen leerde je nog wat uit het hoofd. En belangrijker: toen bleef het er nog hangen. Waarschijnlijk heb ik ook wel eens iets uit mijn hoofd geleerd. Psalmversjes in ieder geval. Maar er is niets maar dan ook niets van blijven hangen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s