Eten in België

Mijn schoonzus nodigde ons uit voor een lang weekend in een van hun buitenhuizen en – ik citeer – ‘een lekkere wandeling door het bos, wijntje bij het haardvuur en/of een heerlijk belgisch wild-menuutje* in een van de knusse restaurantjes die België rijk is.’ De asterisk verwijst naar een voetnoot waarin ze schrijft niet te weten wat de correcte spelling is. Dat verbaast me want ze is wiskundige en de beta’s deden het erg goed bij het grote dictee. Nou deed ze het intuïtief helemaal niet zo slecht.

Ik sta nog in de dicteestand en kan het niet laten … De correcte spelling is een beetje afhankelijk van wat we gaan doen. Als we een klein menu gaan nuttigen waarin vlees zit van Belgische beesten is het een Belgischwildmenuutje. Als het een typisch Belgisch menu wordt met wild erin verwerkt is het een Belgisch wildmenuutje. Als het een wild menu is schrijven we een Belgisch, wild menuutje. En het zou natuurlijk ook zomaar kunnen dat we “gaan voor een” Belgisch Belgischwildmenuutje of een wild Belgisch Belgischwildmenuutje. Brrr, belooft u me overigens nooit “voor iets te gaan” in een restaurant?

U vraagt zich natuurlijk af of in de vorm Belgischwildmenuutje de hoofdletter wel op zijn plaats is. Jazeker. Regel 16.I van de Leidraad bepaalt namelijk dat samenstellingen en afleidingen met de naam van een taal of dialect de hoofdletter behouden (let op: werkwoorden en daarvan afgeleide zelfstandige naamwoorden schrijven we wel met een kleine letter). Een Belgischwildmenuutje kan bijvoorbeeld  behoorlijk verfranst worden.

U ziet: het is niet vreemd dat de beta’s goed spelden. Het is namelijk helemaal niet zo moeilijk.

Gepubliceerd door

Wout Sorgdrager

Tekstschrijver en schrijftrainer in Groningen en wijde omgeving. Mijn onderwerpen: gezondheidszorg, onderwijs, volkshuisvesting, personeel & organisatie. De not-for-profit-sector. Traint en coacht professionals.

5 thoughts on “Eten in België”

  1. Dag Wout, Begisch Begischwildmenuutje Schuiven de Belgische begijnen hierbij aan? vriendelijke groet, Anna

    ________________________________

  2. Dan ook maar een monastieke aanvulling. Vorig jaar verbleef ik enige tijd in een klooster en de Belgische prior kondigde het (middag)eten aan als ‘pommes de terre en robe des champs’. Hetgeen ongeschilde aardappelen bleken. Maar wel met appelmoes, dus geen Belgisch wild menuutje.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s