Gruwelijke post van de overheid

De nrc.next doet gewag van een boek over post. Gruwelijke post. Van de overheid. Aan u, aan mij, en aan mevrouw De Vries. Mevrouw De Vries is 87 en hulpbehoevend. Ze krijgt veel post van ambtenaren. Aan die brieven mankeert van alles, vindt de schrijver, Stephan Steinmetz. Steinmetz was de buurman van mevrouw De Vries. Hij hielp haar met het vertalen ervan. Hij hielp haar met het interpreteren ervan. Zijn conclusie: ze zijn te ingewikkeld, ze zijn overbodig, ze zijn met te veel. Over dat laatste kunnen we kort zijn. Het zijn er in elk geval erg veel: 2000 in 8 jaar. Bijna elke werkdag kreeg mevrouw De Vries een brief.

Nou is mevrouw De Vries geen gewoon geval. Ze is erg ziek en doet daardoor een groot beroep op de gezondheidszorg. Ze is invalide en doet daardoor een groot beroep op de WMO. Ze is ook gewoon oud en de wereld gaat een tikje te snel voor haar. Niet gek dat haar buurman haar af en toe even helpt met de post.

Ik heb een zeker belang in mevrouw De Vries. Ik train de ambtenaren die haar die brieven schrijven. En wat ik zo lees, is lang niet altijd erg verkeerd. Ik krijg de indruk dat sommige van die ambtenaren zelfs best goed hebben opgelet. Nee, het probleem is volgens mij niet een schrijfkundig probleem. Het probleem bent u. En ik. En Stephan Steinmetz. En mevrouw De Vries. We noemen dat wel: de samenleving.

de brievenbus van mevrouw de vriesAls ik mijn ambtenaren leer dat ze geen brief moeten schrijven maar gewoon even moeten bellen, zijn ze dat met me eens. Maar of ze willen of niet, die brief moet. Van de wet. En die wet moet omdat u zodra u zich ook maar enigszins misdeeld voelt door de overheid bezwaar aantekent. Trouwens, dat doet u ook als u zich niet misdeeld voelt. Nou. U natuurlijk niet maar uw buurman of buurvrouw. U weet wel, die lui van tegenover. De mondige burger is geëvolueerd tot een klagerige, sacherijnige aso die coûte que coûte zijn eigen gang wil gaan en tegelijkertijd in alles door de overheid geholpen wil worden. En als er ook maar één stap in het proces niet volgens de regels is verlopen, hangt die overheid. Want de zoon van mevrouw De Vries kent haar rechten.

Ik bedoel: we hebben het er vooral zelf naar gemaakt. Boontje komt op zijn loontje.

2 gedachten over “Gruwelijke post van de overheid”

  1. Dag Wout Sorgdrager, ten dele eens met uw betoog, zeker waar het gaat om de leesbaarheid van doorsnee brieven, dat valt inderdaad reuze mee. Alleen dat ‘van de wet’, daar geloof ik niet zo in. Dat zeggen ambtenaren me iets te snel, iets te gretig… Het lijkt er sterk op dat overheid èn burger elkaar permanent vast houden in een juridische houdgreep. Zolang er ‘van de wet’ niks mag, reageren burger ‘op de wet’. Die trend doorbreken is de opgave.
    Stephan Steinmetz

  2. Beste Stephan, bedankt voor je reactie. Ik denk dat je gelijk hebt als je spreekt van een ‘juridische houdgreep’. Als klein Amsterdams schooljongetje vocht ik wel eens op straat. Meestal verloor ik kansloos. Maar soms ontstond er een patstelling. Dan lagen we daar samen op die klinkers, innig omstrengeld, en moesten we onderhandelen. We spraken dan af om tot 3 te tellen en tegelijkertijd los te laten. Ik leerde allengs dat de ander dat niet deed en dus deed ik het ook niet. Misschien zouden we zoiets als samenleving kunnen afspreken. Als de burger stopt met zeuren, stopt de overheid met het schrijven van zinloze brieven. Ik wil wel aftellen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: