Verleid door het verkleinwoord

Hadden we het al eens over het diminutivum tantum? Precies. Dacht het ook niet. Had ik maar een echt vak gestudeerd. Taalkunde bijvoorbeeld. Dan kon ik u uitleggen wat zo’n diminutivum tantum precies is. Nu verlaat ik me op mijn oude Algemene Nederlandse Spraakkunst van 1984. ANS omschrijft het begrip als verkleinwoorden die (eventueel naast de gewone betekenis ‘klein’) een bepaalde geïsoleerde betekenis’ kregen. ‘zoetje’ bijvoorbeeld of ‘afzakkertje’. Mooie woorden. Een broodje is iets anders dan een klein brood. een ommetje is iets anders dan een kleine om.

VerkleinwoordjesIk stuitte op het diminutivum tantum toen ik eventjes ‘eventjes’ aan de orde willen stellen. Verkleinwoordjes dus. Van die woordjes die we er stiekumpjes tussen wringen. ‘Ach, wil jij nog eventjes die laatste puntjes op de i zetten?’ Of: ‘Zou jij anders nog een klein stukje kunnen maken over …’

Pas op ‘tje’. Pas op ‘je’. Pas op die kleine, sneaky achtervoegseltjes die als een zacht zoet suikerlaagje om een bittere pil een verzoek tot een hapklaar kleinigheidje reduceren en jouw lange dure uren inkorten tot een paar luttele minuutjes die je best eventjes kunt missen. En daar zit je tot diep in de nacht te werken: verleid door het verkleinwoord.

Nee, dan die diminutiva tantums. Of is het diminutivi tanti? Dat zijn echt schatjes. Nog eentje dan? Als toetje. Toe.

2 gedachten over “Verleid door het verkleinwoord”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: