plaatselijke tijd

Het gedicht van vandaag op onze poëziekalender is van Gerrit Kouwenaar. Lees en huiver.

plaatselijke tijd

De nacht vindt plaats, de tijd is rond
men proeft het rijpe woord meloen
warm als de afgekoelde grond
en op de rand van het bederf

omdat men zich in vlees verbergt
schenkt het moment een eau-de-vie
waarbij een gast verzwijgen moet
dat hij tot geest bestierf

de zomer rilt al van de herfst
de nacht bestaat wat niet beweegt
de luchtbrug is met vilt bekleed
muisstil de kleine uil vervliegt –

Gisteren schreef Remco Campert in zijn Volkskrantcolumn over hoe hij een gedicht wil schrijven over Gerrit Kouwenaar. Maar de woorden komen niet, teveel wil: ‘Bij het schrijven van een gedicht moet geen wil te pas komen, althans niet bij de eerste regel. Die moet je uit het schijnbare niets overvallen.’

Dat schijnbare niets, daar gaat dit gedicht over, de geest uit de fles.

Alleen al die eerste zin: ‘De nacht vindt plaats, de tijd is rond’. Gebeurtenissen vinden plaats. Kennelijk is de nacht een gebeurtenis. Maar de nacht vindt hier ook een plekje. Alsof de nacht zich even oprolt en lekker gaat liggen, in een hoekje, bij het vuur. Zo zet Kouwenaar een vluchtig moment even stil.

Waarna muisstil de kleine uil vervliegt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.