Onderweg

Een piepje uit de computer, een klik, en plots kijken mijn ouders me aan. Jong, mooi, stralend, gretig, vol verwachting. Ik ken de foto niet. Ik krijg hem per e-mail van een neef, en hij kreeg hem van zijn vader, mijn oom, de broer van mijn vader. De tranen schieten me in de ogen.

foto
Amsterdam, voorjaar 1953, bij de autobus die mijn oom Henk huurde voor zijn trouwerij

 

Ze wisten niet wat een geweldig gezin ze zouden krijgen. Ze wisten niet wat een verdriet hun zou overkomen. Ze wisten niet welk geluk ze zouden kennen. Ach, ze wisten net zoveel van het leven dat hen wachtte als u en ik.

U ziet dat misschien niet maar in de mondhoeken van mijn vader zit een krul. Hij zal het fotomoment belangrijker en vooral bijzonderder hebben gevonden dan mijn moeder. Ernst leek hem gepast.

Daar staan ze. Een onderwijzeres te Abbenes en een postbeambte te Amsterdam. Onderweg.

Gepubliceerd door

Wout Sorgdrager

Tekstschrijver, schrijftrainer, communicatieadviseur in Leermens (bij Groningen). Schrijft over gezondheidszorg en onderwijs. En over schrijven. Traint en coacht professionals.

8 gedachten over “Onderweg”

  1. Dag Wout,

    Kon me voorstellen hoe je reacties moet zijn geweest. Ik heb ettelijke jaren geleden (mijn ouders waren allebei al oveleden) het gezin waarin mijn vader is opgegroeid in beeld gebracht (letterlijk). Dus bij alle neven en nichten op bezoek en de ooms & tantes voor zover nog in leven; fotoboeken geleend, fotos gescand en digitaal opgekalefaterd, plus de verhalen van en over de familie geïnventariseerd. Dat leidde tot vele plaatjes én praatjes die mij niet (helemaal) bekend waren. Uiteindelijk resulteerde dat in een samenhangende geschiedenis van de familie. Nu de familie van m’n moederskant nog en dan is het plaatje “compleet”.

  2. Dag Wout,

    Bij het lezen van jouw blog vandaag schieten de tranen me in de ogen.

    Ik heb ook zo’n soort foto van mijn ouders op andermans trouwerij en ik zie bij hen dezelfde verwachting als bij jouw ouders.

    Mooi!

    Dank voor het delen van de ontroering!

    En wat lijk je op je vader trouwens…

    Hartelijke groet,

    Betty

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s