Opvoeden

Vroeger, laten we zeggen toen mijn kinderen nog thuis woonden, hoorde ik het vaak: ‘Komt goed’. Ze zeiden het als we iets van zorg uitspraken over een voornemen of over vertoond gedrag of over een gemaakte keuze of te maken keuze. Afhankelijk van de situatie klonk ‘Komt goed’ als een bezwering, een wens, een verzuchting.

Onlangs waren we in Stad bij de Nacht van Kunst en Wetenschap en botsten daar op een zoon in functie. Dat is bijzonder.

Die avond hadden we juist Stine Jensen gehoord over geluk. Wat maakt ons gelukkig? Dat zijn toch in de eerste plaats onze kinderen, begrijp ik. Hun geluk is ons geluk. Maar we verwarren, aldus Jensen, het kortstondig geluk met het duurzame geluk. We willen ze behoeden voor pijn en verdriet en ellende, we willen ze beschermen tegen domme fouten en we willen ze onmiddellijk troosten als er iets mis is of als ze trek hebben of een Freek Vonkplaatje willen. Maar, stelt Jensen, kinderen moet je niet gelukkig willen maken, kinderen moet je opvoeden.

Lukt dat? Tuurlijk. Vaak wel. Meestal wel. Vast. Ongetwijfeld. Komt goed.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: