Voorlente

En dan is het zomaar zover. Lente. Licht. Je buigt in oktober deemoedig het hoofd als in die eindeloze cirkelgang van aarde, zon en heelal de duisternis het weer wint van het licht, maar als je opkijkt zie je hippende spreeuwen onder de beukenhaag in de weer met takjes en wordt er buiten gefloten en gekroeld dat het een lieve lust is. Tegen het dichte, wat bollende en golvende wolkendek staan de essen er kaal bij. Dat duurt nog wel even: in de krant las ik dat volgens de natuurkalender van de Wageningen University (de landbouwhogeschool, bedoelen ze) de komst van de lente ‘tergend langzaam’ verloopt. Dat is een gevolg van ‘de extreem vroege start van de voorlente, afgelopen november en december.’

Dat kan kloppen. Maar de tuinbonen en de bieten en de uien moeten erin, lees ik in diezelfde natuurkalender. Voor het alweer te laat is.

Gepubliceerd door

Wout Sorgdrager

Tekstschrijver, schrijftrainer, communicatieadviseur in Leermens (bij Groningen). Schrijft over gezondheidszorg en onderwijs. En over schrijven. Traint en coacht professionals.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s