Vaderdag

VaderdagHet is vaderdag. Dat was nooit een groot feest hier in huis. Misschien geloofde juf Marja, de juf die de kleine kinderen op de Dieftilschool onder haar hoede had, niet in vaders, misschien vonden wij het zelf een te commercieel feest. Ik kan me niet herinneren dat ik van mijn kinderen ooit iets voor vaderdag kreeg.

Op de foto (1992) mijn vader. Hij plakt een band en mijn jongste zoon kijkt ademloos toe. Ik heb mijn vader nooit een stuk gereedschap in zijn hand zien houden. Ik heb hem nooit iets zien repareren. Ik heb hem nooit iets zien maken. Mijn vader las, schreef, praatte, niet noodzakelijkerwijs in die volgorde. Toen die foto opdook was ik dus erg verbaasd: wie niet beter weet, zou denken dat hij het kon, bandenplakken.

Ik ben een heel stuk handiger. Daarom gaf ik mezelf een nieuwe compostbak cadeau. Zelf geknutseld met afvalhout dat Jeroen Steigenga, hovenier te Eenum, mij cadeau deed.

compostbak
De linkerbak is de rustbak. De planken ervoor zijn los gestapeld. Mijn vader zou trots op me zijn.

Gepubliceerd door

Wout Sorgdrager

Tekstschrijver, schrijftrainer, communicatieadviseur in Leermens (bij Groningen). Schrijft over gezondheidszorg en onderwijs. En over schrijven. Traint en coacht professionals.

3 gedachten over “Vaderdag”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s