Moeder en zoon

Hermans en Reve.jpg

Ik herlas deze weken Nooit meer slapen en Moeder en Zoon, klassiekers, zal ik maar zeggen. Nooit meer slapen is – het spijt me – volkomen overbodig geworden. Diep in mijn hart wist ik dat ook wel voordat ik eraan begon. Iedere mus die er van het dak valt, doet dat met een reden. Niet dat die mus wist waar hij aan begon, hij wordt naar beneden gestuurd door de Grote Schrijver. Met een Doel. Iedere onweersbui die over de arme hoofdpersoon heen raast, betekent wat. En dat de portier blind is?

Dat Moeder en Zoon nog zo mooi is, wist ik eigenlijk ook wel voordat ik eraan begon. Reve is zo actueel, zo modern, zo – vooruit, ik gebruik het woord ook een keer – authentiek, daar kon Hermans niet aan tippen. Het boek geeft, met wat revistiese zijsprongen die je gewoon voor lief moet nemen, antwoord op de vraag: ‘Hoe ben jij, Gerard Reve, een man met toch een een behoorlijke dosis ontwikkeling, intelligentsie en gezond verstand, ooit in de Rooms-Katholieke Kerk terechtgekomen en er zelfs lid van geworden?’

Het geheim van het boek zit ‘m in de moed om de uiteindelijke dingen in symbolen te laten spreken zonder ze uit te schrijven. Hermans vond ons lezers zo dom, dat-ie het liefst het allemaal even zou uittekenen terwijl we lezen. Reve vertrouwt de lezer, Reve vertrouwt op de taal.

Ik heb geen idee of Reve nog veel gelezen wordt. Dat zou wel moeten.

Gepubliceerd door

Wout Sorgdrager

Tekstschrijver en schrijftrainer in Groningen en wijde omgeving. Mijn onderwerpen: gezondheidszorg, onderwijs, volkshuisvesting, personeel & organisatie. De not-for-profit-sector. Traint en coacht professionals.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s