Ochtend en avond

Jof Fosse ochtend en avond2

Soms zie je een boek en denk je ‘ja’. Dat overkwam me bij ‘Ochtend en avond’ van Jon Fosse. Ik kocht het vanwege de omslag.  Ik versleutelde de afbeelding enigszins moet u weten, boven de berg staat nog een grote volle bleke maan of een bleke opkomende zon. Dag en nacht lopen in elkaar over.

Het is een sprookje. Er was eens een oude visser die stierf. Hij heette Johannes, naar zijn opa. Fosse vertelt hoe het Johannes verging: bij zijn geboorte, bij zijn leven, bij zijn sterven. ‘En wat verder volgt’, zou de dominee gezegd hebben.

Als jongetje stelde ik mij de hemel voor als een enorm park met grote bomen en veel gras waar de zon altijd scheen en iedereen picknickte. Het was mijn – niet eens onintelligente – oplossing voor de levensgrote vraag: als ik bij mijn vader en moeder wil zijn in de hemel, willen mijn vader en moeder dat waarschijnlijk ook, maar waar blijf  ik dan? Ja, zo’n enorme collectieve picknick leek me wel wat. Dan kon je overal zijn bij iedereen.

De visser gaat dood. Hij wordt opgehaald door zijn goede vriend Peter. In een bootje gaan ze de zee op. Woorden verdwijnen. Zijn dochter blijft achter. ‘Ach vader Johannes,’ denkt ze, ‘ach vader Johannes.’

 

Auteur: Wout Sorgdrager

Tekstschrijver en schrijftrainer in Groningen en wijde omgeving. Mijn onderwerpen: gezondheidszorg, onderwijs, volkshuisvesting, personeel & organisatie. De not-for-profit-sector. Traint en coacht professionals.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s