Op het bankje

Bankje-om-linde-Leermens
Het bankje in kwestie, zonder mannen

Vorige week werd het nieuwe fundament in ons oude dorpshuis gelegd. Een week lang waren 3 betonvlechters druk in de weer. Voor het dorpshuis lag een enorme partij betonijzer: dikke, roestige ijzeren draden. In een week tijd verdwenen die naar binnen alwaar drie mannen ze tot een ongetwijfeld subtiel rasterwerk vlochten.

Eigenlijk gaat het mij om die drie mannen. Ze pauzeerden altijd buiten. Op het bankje onder de grote oude lindeboom tegenover het dorpshuis. Of op een stapel steigerhout voor het hekwerk rond het dorpshuis. Drie mannen, kort, gedrongen en – zo op het oog althans – sterk. Beresterk.

Daar zaten ze. Zwijgend. Ieder met een grote koelbox voor zich. In het zonnetje.

Zij vlochten de nieuwe bevingsbestendige fundering voor de bevingsbestendige betonvloer voor het allerbevingsbestendigste dorpshuis van Nederland. Bij mij naast de deur.

Ik had ze willen vragen of ik een foto van ze mocht maken maar ik dorst niet.

Gepubliceerd door

Wout Sorgdrager

Tekstschrijver, schrijftrainer, communicatieadviseur in Leermens (bij Groningen). Schrijft over gezondheidszorg en onderwijs. En over schrijven. Traint en coacht professionals.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s