t Hogelaand

 

groot_HornhuizennfIk zag gisteren de eerste 10 minuten van de uitzending Zomergasten. Ditmaal met Arjen Lubach. Ik viel erin toen Ede Staal zong over ’t Hogelaand:

’t Hogelaand

’t Is de lucht achter Oethoezen
’t Is t torentje van Spiek
’t Is de weg van Lains noar Klooster
En deur Westpolder langs de diek

’t Binnen de meulens en de moaren
’t Binnen de kerken en de börgen
’t Is ’t laand woar ik as kind
Nog niks begreep van pien of zörgen

Dat is mien laand, mien Hogelaand

’t Is n doevetil, n dörpsstroat
’t Is n olde bakkerij
’t Binnen de grote boerenploatsen
Van Waarvum, Oskerd, zo noar Mij

’t Is de waait, ’t is de hoaver
’t Is’t koolzoad in de blui,
’t Is de horizon bie Roanum,
Vlak noa n dunderbui
Dat is mien laand, mien Hogelaand

’t Is n mooie oavend in maai
’n Kou houst doeknekt in ’t gruinlaand
Ik heb veur d’eerste moal verkeren
En vuil de vonken van dien haand

De wilde plannen dij ik haar
Komt sikkom niks meer van terecht
Totdat de nacht van ’t Hogelaand
’n Donker klaid over ons legt
Dat is mien laand, mien Hogelaand

Lubach typeerde het liedje van Ede Staal als een mooie natuurbeschrijving. Maar dat is het natuurlijk niet. Wie Ranum niet kent, heeft geen idee. Wie nooit van Kloosterburen naar Leens liep, heeft geen idee. Het liedje somt de schoonheden op maar beschrijft ze niet.

Wat is de schoonheid van het Hogeland?

We wandelden zaterdagmiddag tegen 6 uur als gezinnetje over de hoge waddendijk bij Hornhuizen. Rechts ruig weiland met wat koeien en het wad in de verre verte overgaand in zee, links het land met wat bomen, hier en daar een kerktorentje, vaak door bomen uit het zicht verdreven en dat ene plasje water met erlangs een weggetje richting het dorp. Boven dit alles grote witte wolken. Honderd meter voor me liepen mijn zonen, druk in gesprek.

Misschien is de schoonheid van het Hogeland wel de combinatie van de enormiteit van dat eindeloze land en die eindeloze lucht met de petieterige plukjes bomen en die schijnbaar lukraak neergesmeten dorpjes die bij elkaar worden gehouden door kronkelige weggetjes en watertjes. Misschien is het wel de combinatie van eindeloosheid en beperktheid.

Een vertaling van het lied vindt u op de site van Nedles. Het liedje beluistert u op Youtube. En de foto vond ik op de prachtsite Groningeninbeeld van RTV Noord.

Gepubliceerd door

Wout Sorgdrager

Tekstschrijver, schrijftrainer, communicatieadviseur in Leermens (bij Groningen). Schrijft over gezondheidszorg en onderwijs. En over schrijven. Traint en coacht professionals.

Een gedachte over “t Hogelaand”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s