Een verhaal

wolkenNog even over mijn moeder. Nog even over de kracht van een verhaal.

Mijn moeder was de laatste maanden wat in de war. Ik vind de omschrijving: ‘Een milde dementie’ wel mooi. Haar werkelijkheid was verbrokkeld. Ze miste samenhang en kon gebeurtenissen soms niet meer plaatsen. Mijn moeder deed daarom wat veel mensen in zo’n geval doen, een milde dementie of niet: ze maakte er een verhaal omheen. Een verhaal waar ze ook echt zelf in geloofde.

Ze werd in die tijd onderzocht door een jonge psycholoog; hij moest vaststellen of ze toe was aan een indicatie waarmee ze in een verzorgingshuis terecht kon. Hij was érg jong, die jonge psycholoog. Mijn moeder kon niets met hem en dat moet wederzijds zijn geweest. Daags nadat hij langs was geweest vertelde ze over dat bezoek. ‘Zo vreemd. Een schooljongen schrijft een scriptie en nou wil hij mij interviewen. Hij kwam van ver. Ik heb maar ja gezegd.’

Het bleef niet bij één bezoek. De knaap meldde zich een paar dagen later opnieuw. Toen weigerde ze. Ze kon niet aan de gang blijven. Maar u begrijpt, die schooljongen was een volhardend mens. Die scriptie moest af. Een paar dagen later kwam hij dus opnieuw. Mijn moeder: ‘Nou kwam die jongen alweer langs voor zijn scriptie. Hij deed haast wat neerbuigend: ‘Weet u nog wie ik ben mevrouw Sorgdrager?’’

De aanhouder won.

Gepubliceerd door

Wout Sorgdrager

Tekstschrijver en schrijftrainer in Groningen en wijde omgeving. Mijn onderwerpen: gezondheidszorg, onderwijs, volkshuisvesting, personeel & organisatie. De not-for-profit-sector. Traint en coacht professionals.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s