Naar de kapper

loppersum-tulpen

Ik haal het even terug omdat we het anders zo licht vergeten. Het was woensdagmiddag. Het was lente. Het was een beetje feest.

In Loppersum liep ik langs de kapper en dacht: waarom niet? En zo belandde ik de stoel. De radio speelde op de achtergrond bekende deuntjes. Er werd hier en daar zachtjes wat gekeuveld. Naast me werd een jongetje geknipt. Hij was alleen. Ik had mijn bril af en zag niets maar begreep dat hij af en toe een beetje indutte. Toen hij klaar was, liep hij weg. ‘Vergeet je niet iets?’ vroeg de kapper. Maar nee, zijn vader zou later wel komen betalen. Dat kan in Loppersum.

Ondertussen was mijn kapster zo’n beetje klaar met knippen. Toen begon het echte werk. Het modelleren. Ze rommelde en frommelde met het weinige haar dat ik nog had, net zolang zodat het lekker ongedwongen losjes zat. Kappen is een vorm van beeldhouwen. Maar in mijn geval is het wel beeldhouwen met heel weinig.

Toen mijn vrouw ’s avonds thuiskwam, bewonderde ze mijn kapsel uitvoerig. Toen ik zojuist het saldo checkte bij de bank zag ik dat niet alleen ík naar de kapper was geweest, die dag. Eigenlijk ook wel logisch.

Het was woensdagmiddag. Het was lente. Het was een beetje feest.

Gepubliceerd door

Wout Sorgdrager

Tekstschrijver, schrijftrainer, communicatieadviseur in Leermens (bij Groningen). Schrijft over gezondheidszorg en onderwijs. En over schrijven. Traint en coacht professionals.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s