Nieuwsmijden

schermafbeelding-2017-02-23-om-09-03-00
Rode pepers liggen te drogen in Bayingolin. De Oeigoerse minderheid kiest haar wapens zorgvuldig.

De Autonome Mongoolse Prefectuur Bayingolin laat weten dat in de provincie Xinjiang een GPS-systeem in alle auto’s wordt geïnstalleerd waardoor aanslagen van de Oeigoerse minderheid moeten worden voorkomen, aldus de Volkskrant. Diezelfde krant laat even daarvoor 3 nieuwsmijders aan het woord. Dat relaas las ik eerst. Daardoor lees ik het bericht over Bayingolin anders. Wat brengt het bij mij teweeg? En die nieuwsmijders, missen ze er wat aan?

Had ik dit nieuws ook moeten mijden?

Nederland kent een select keurtroepje van opiniemakers. In de zandbak hoor je:

‘Wat doet jouw vader?’
‘Mijn vader maakt opinies. Hebben jullie al een opinie in huis?’

Opiniemakers hebben wat aan het nieuws over Bayingolin. Het past altijd wel in een straatje. De aandelen TomTom stijgen. De Chinese overheid deugt niet. De Chinese overheid zorgt goed voor haar burgers. Terrorisme kan bestreden worden door burgerrechten iets te versoepelen. Burgerrechten worden geschonden in China.

Ik maak geen opinies. Ik schrijf. Ik train. Ik kook. Ik maak schoon. Ik vervang de witte kabeldraad die vanuit het achterste achterhuis naar het achterhuis loopt door een zwarte. Ik bedoel: wat baat mij kennis inzake de actuele situatie in Bayingolin? Bovendien: dit pik ik mee vandaag maar wat laat ik liggen?

Ooit – ik meldde dit al eerder – werd ik door de Utrechtse lokale krant geïnterviewd. Ik was 40 jaar jonger en voor de stad persvoorlichter van Amnesty International. De boef die mij interviewde vroeg terloops bij het afscheid: ‘Waarom doe je dit eigenlijk?’

‘Omdat ik me verantwoordelijk voel.’

Misschien is dat wel het uiteindelijkste antwoord op de vraag waarom je nieuws niet mag mijden. Je maakt deel uit van de wereld. Je kunt niet duiken. Nou, soms, even. Maar mijd opiniemakers. Zij zijn de pest.

Gepubliceerd door

Wout Sorgdrager

Tekstschrijver, schrijftrainer, communicatieadviseur in Leermens (bij Groningen). Schrijft over gezondheidszorg en onderwijs. En over schrijven. Traint en coacht professionals.

2 gedachten over “Nieuwsmijden”

  1. Ooit werd ik door de Zevenaarse lokale krant geïnterviewd. Ik was 35 jaar jonger en voor het stadje persvoorlichter van Amnesty International. De boef die mij interviewde vroeg terloops bij het afscheid: ‘Waarom doe je dit eigenlijk?’
    ‘Omdat ik me verantwoordelijk voel.’

    Waar gebeurd! Met je slotconclusie van vandaag ben ik het helemaal eens.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s