Alleen op de wereld

Ons huis nu met bord

Toen mijn oudste zoon thuis ter wereld kwam, reikte de verloskundige mij een schaar aan. Een grote, ietwat platte schaar. ‘Knip jij de navelstreng maar door.’ Ik schrok. Ik aarzelde. Je zet zo’n jongen op zo’n manier wel erg plompverloren op de wereld. Had hij nou echt niet een half uurtje aan z’n moeder kunnen blijven hangen? Maar ik deed wat ik moest doen. Ik knipte. En daar lag hij. Alleen op de wereld, los van het moederschip.

Gisteren kwam de makelaar nog wat details doornemen voordat vandaag het grote rondleid-circus van start gaat. Voordat hij weg ging, zei hij: ‘Even dat bord plaatsen.’ En hij toverde het bord met ‘te koop’ uit zijn auto. Toen we een geschikt plekje hadden gevonden, moest hij weg. Ik deed wat ik moest doen. Ik pakte mijn stratenmakershamer en zette het bord op z’n plaats.

Met mijn zoon is het allemaal goed gekomen. Hoe zou m’n huisje het gaan doen, zo zonder ons?

Gepubliceerd door

Wout Sorgdrager

Tekstschrijver en schrijftrainer in Groningen en wijde omgeving. Mijn onderwerpen: gezondheidszorg, onderwijs, volkshuisvesting, personeel & organisatie. De not-for-profit-sector. Traint en coacht professionals.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s