Weten verplicht

Buizerd

Op de lage wierde een afgrijselijk gekrijs. Ik denk niet na. Er is iets in nood. Dat is zielig. Ik moet ingrijpen.

Ik laat m’n werk m’n werk. Aan de rand van het talud zie ik beneden tussen de warboel van braam en brandnetel een hoop commotie. Er is gespartel, gefladder, gepiep. Dan vliegt een buizerd op. Kennelijk geschrokken van mijn komst. Ik zie geen prooi.

En dan? Dan is het stil. Drie meter onder me, ergens tussen de brandnetel en de braam op een hoek van 45 graden ligt een beestje ellendig te zijn. Erg ellendig. Mijn kijken was ingrijpen. Ik – keurig gereformeerde jongen – voel me in zekere zin verantwoordelijk voor het beestje dat daar op een tamelijk onbereikbare plek ligt te verkommeren.

Ik ben weggelopen. Ik kon er onmogelijk bij. En wat moet ik met een zwaar gewonde prooi? Ik hoop dat de buizerd terugkwam om zijn (het was vast een man) werk af te maken.

Maakt weten verantwoordelijk? Is het dan niet beter om niet te weten? Niet te kijken?

Het is in elk geval makkelijker. Overigens bekommerde ik me beduidend minder om de buizerd die met een lege maag naar bed moest.

Gepubliceerd door

Wout Sorgdrager

Tekstschrijver en schrijftrainer in Groningen en wijde omgeving. Mijn onderwerpen: gezondheidszorg, onderwijs, volkshuisvesting, personeel & organisatie. De not-for-profit-sector. Traint en coacht professionals.

2 thoughts on “Weten verplicht”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s