Het trommelversteek van de Martinitoren

Martinitoren-blauwe-lucht.png

Hier, aan de voet van de Martinikerk, worden de minuten geteld. Ieder kwartier wordt hier genadeloos afgetikt en uitgeluid met een piepklein deuntje. Bij ieder uur staan we even sprakeloos stil om haar vervolgens met muziek en gebeier vaarwel te zwaaien.

Ik probeerde er een systeem in te ontdekken, in die deuntjes. Het lukte niet. Ze lijken in mijn ietwat versleten oren allemaal op elkaar. Maar ze verschillen, zo begrijp ik uit een toelichting op het trommelversteek van het carillon door stadsbeiaardier Auke de Boer. In zijn woorden:

Om het vol uur klinkt :  Psalm 121 “ Vers les mont j’ay levé mes yeux”
op het eerste kwartier een Gronings volksliedje “ dei olle grieze toren”
op het half uur een aria uit het Klavierbüchtlein für Ana Magdalena Bach. Een muziekboekje dat Bach schreef voor zijn vrouw ca. 1725
op kwart voor ter gelegenheid van de komst van de nieuwe bisschop Ron van den Hout voor het bisdom Groningen -Leeuwarden een fragment uit het Alleiua Excultate Jubilate van W.A. Mozart

Ieder kwartaal maakt De Boer een nieuw versteek.

Versteek. Ik leerde een nieuw woord. Versteek. Trommelversteek. O jongens (en meisjes en mensen die nog aan het dubben zijn wat ze zijn of waren of willen worden), wat een woord. Het trommelversteek van de Martinikerk.

 

 

Gepubliceerd door

Wout Sorgdrager

Tekstschrijver, schrijftrainer, communicatieadviseur in Leermens (bij Groningen). Schrijft over gezondheidszorg en onderwijs. En over schrijven. Traint en coacht professionals.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s