Hoe zeg je dat

In de bibliotheek stuitte ik op het boekje ‘Hoe zeg je dat’. Gedichten, van Antjie Krog. Zo, dat is geen kinderachtige poëzie.

Schrijft zij naar de mensen toe? Nee, ze schrijft van zich af. Bij veel mensen levert dat poëzie op die ongetwijfeld geschreven moest worden maar die niet per se gelezen hoeft te worden.

Bij Krog is dat anders. De gedichten die ik nu van Antjie Krog lees, zijn niet de aller-individueelste expressie van de aller-individueelste emotie. Nee, integendeel. Ze zijn de aller-individueelste expressie van de aller-universeelste emoties.

Neem dit fragment uit het klaaglied van een moeder:

de een schreeuwt van honger
de ander van woede
de oudste met zijn zenuwachtige groentemesstem
probeert een hele supermansvlucht boven het lawaai uit te steken

mijn man doet de deur voor iedereen dicht
en zet het pianoconcert van Mozart een hele draai harder.

En even later:

Ik stink naar kots en poep en zweet
naar zaad en uien
ik vertegenwoordig een keuken
met haren vaalgeklit op een stroeve huid van novilon
de taaie melkbonnen van rug buigen belangeloos
onder een vaatdoekvale kamerjas
de benen fijn beaderd als blauwe zeep
pantoffels krullen als schuursponsjes om de voeten

Huis-, tuin- en keukenpoëzie over de menopauze, het huwelijk, ouderdom, dood, liefde.

De blues. En dan die titel. Hoe zeg je dat. Geen vraagteken. Een verzuchting.

Auteur: Wout Sorgdrager

Tekstschrijver en schrijftrainer in Groningen en wijde omgeving. Mijn onderwerpen: gezondheidszorg, onderwijs, volkshuisvesting, personeel & organisatie. De not-for-profit-sector. Traint en coacht professionals.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s