’t Is stil in Stad

Toen we zaterdag tegen het eind van de middag vanaf de Grote Markt het Martinikerkhof inliepen en de stilte ons tegemoet kwam, spitsten mijn stadse zus en zwager de oren. Een groenling! Ik, boer van buiten, had geen idee. Ze wezen me op het zeer kenmerkende geluid: ik begrijp dat de groenling een soort rochel voortbrengt.

Al die geluiden. Bij de kapper – ja, ik maak ook eens wat mee – ging het eergisteren over de nachtelijke herrie van de stad. Herrie, dacht ik, het mocht wat! Ik dacht terug aan de herrie van de schapen op het landje achter ons in Leermens, het landje van Groenewold. Zeker als  de moeders zich ’s nachts klagelijk afvroegen waar toch hun lammetjes waren gebleven kon de herrie hevig zijn. Of als de kikkers ontwaakten. En de koeien in de stallen van De Bruin, dat nachtelijk geloei. Of dat egeltje dat midden in de nacht begon te dwalen. En de uilen, ach ja, de uilen.

Hierachter is het ’s nachts vaak stil. Adembenemend stil. Klinisch stil. Zo tegen de ochtend het gekrijs van de meeuwen. En de incidentele ambulance. Een groenling hoorde ik nog nooit. Maar wat weet ik van groenlingen?

Gisteren groef ik in ons tuintje een piepklein vijvertje op. Misschien moeten we die toch maar in ere herstellen. Voor een incidentele kwaak van een incidentele kikker.

Op de foto het landje van Groenewold tijdens de Oldtimerdag 2009

Gepubliceerd door

Wout Sorgdrager

Tekstschrijver en schrijftrainer in Groningen en wijde omgeving. Mijn onderwerpen: gezondheidszorg, onderwijs, volkshuisvesting, personeel & organisatie. De not-for-profit-sector. Traint en coacht professionals.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s