Ten minste houdbaar

Melk

(De komende periode wat oude Leermster stukjes, gewoon, omdat het kan)

Tijd wordt maar zelden concreter dan in het zuivelschap van de supermarkt. Ten minste houdbaar tot. Vaak schrik ik als ik de datum lees. De karnemelk is alweer ten minste houdbaar tot 30 november, de kwark tot na Sinterklaas. IJkpunten op de kalender worden achteloos gepasseerd. Nog even en in het zuivelschap is Kerstmis achter de rug.

Vanaf de stoel van mijn moeder overzie ik het slagveld.

Het uitzicht naar het noorden. In de verte de Godlinzerweg, zichtbaar achter de kale essen op de nieuwe begraafplaats, de geknotte wilgen ervoor, de lage wierde, de regenvlagen en de enorme tak van de es hier pal naast het huis, een tak die al sinds de augustusstorm loshangt en binnenkort afknapt. Nee, niet afknapt, losscheurt. Ik heb de neiging erop te wachten. Zoals je naar een motorrace kijkt. Wachten op de glijpartij, de smak, de klap.

En dan de ijsbaan. De sloten lopen vol. Lopen over. Op het weiland staan al plassen. Morgen dobberen er de eerste eenden, snaterend van opwinding: ‘Ik wist het, ik wist het, er is hier water’. Wat die malle eenden niet weten is dat ook dat water dagvers is en maar ten minste houdbaar. 1 maart, dan is het gebeurd.

Gepubliceerd door

Wout Sorgdrager

Tekstschrijver en schrijftrainer in Groningen en wijde omgeving. Mijn onderwerpen: gezondheidszorg, onderwijs, volkshuisvesting, personeel & organisatie. De not-for-profit-sector. Traint en coacht professionals.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s