Man in de ruimte

Het is zondag, een uur of 12. Ik ren in mijn middelbaremannentempo over de oude dijk langs het Reitdiep naar het Noorden, richting Garnwerd. Tot Wierumerschouw zijn er nog wat meelopers of –fietsers. Na Wierumerschouw niet meer. De mensen gaan de brug over, richting Oostum.

Ik ben hier een man alleen. Ik ben een man op de dijk, een man in de ruimte, omringd door land, lucht, licht, klei, gras, wolken, water. Windmolens en verre populieren verankeren de horizon en geven de oneindigheid zijn maat. Ik ben – nietig wezentje – het vanzelfsprekend middelpunt.

Ooit was hier water. Ooit zal hier water zijn. Nu is er die dijk, die lichte ophoging in het land, die ruimte. Ik stop. Sta stil. Keer om.

Later, terug in de stad, ligt het Reitdiep veilig opgesloten tussen de kademuren van het Hoge en Lage der Aa. Au. De klok van de universiteit luidt het uur. De klok van de Martinikerk even later.

Auteur: Wout Sorgdrager

Tekstschrijver en schrijftrainer in Groningen en wijde omgeving. Mijn onderwerpen: gezondheidszorg, onderwijs, volkshuisvesting, personeel & organisatie. De not-for-profit-sector. Traint en coacht professionals.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s