De kwelders

Kijk. We zijn op de dijk bij Hornhuizen. We kijken uit op de kwelders. We kijken uit over de eindeloze eindeloosheid. Gras, klei, water, lucht.

Er stond een vakantiewoning, pal aan de dijk. Noord Bromo. Ach, dacht ik, ach, kon ik daar maar een weekje wonen. Of twee. Dan ga ik daar “De man zonder eigenschappen” lezen. En dan ga ik daar eindelijk die prachtige, ingetogen en ietwat merkwaardige maar alleszins lezenswaardige novelle schrijven. En dan kan ik daar eindelijk weer eens een halve marathon rennen. Misschien leer ik er wel schilderen.

De waarheid is natuurlijk dat ik vlucht voor de barre werkelijkheid van computerellende en werk dat niet wil en niet opschiet en dat maar zeer weinigen raakt en/of echt interesseert. De waarheid is natuurlijk dat als ik het echt wil het kan. De waarheid is natuurlijk dat ik er niet voor kies. De waarheid is natuurlijk dat het er niet zo gezellig is als thuis.

Waarschijnlijk is het er ook niet zo stil. Die ganzen. Al die ganzen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: