Tussentijdse evaluatie

Als we samen een wandeling maken of in het gras spelen, bouwt Lasse af en toe een klein evaluatief moment in. Een moment van bezinning. Zo ook maandag. Schijnbaar achteloos vraagt hij:

‘Opa, ben ik lief?’
‘Ja, zeker schat. Jij bent heel lief’ haast ik mij te zeggen.
‘Ik vind jou ook lief.’

Mijn opa-hart smelt. Maar de communicatiestrateeg in mij ruikt onraad. Waarom deze mededeling? Waarom deze mededeling nu? Wil hij iets van me? Staat er iets op het programma waar mijn zegen op moet rusten? Is er kans op iets lekkers? En zo nee, vanwaar dit dan wel?

Of moet je je zorgen maken? Is het een soort existentiële onzekerheid? Mag ik er wel zijn? Je hebt gewoon geen idee wat er in zo’n koppie omgaat.

Wat ja een nare bijgedachten, realiseer ik me.

We gaan verstoppertje spelen. Ik ben hem. En Lasse telt af. Misschien gaat er wel helemaal niet zoveel om. Misschien was het gewoon een ik-boodschap. Dat zouden meer mensen moeten doen.

3 gedachten over “Tussentijdse evaluatie”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: