Wim is weg

Mijn lieve kleine zus scoorde voor mijn lieve grote kleinzoon een nieuwe fiets. Tweedehands, dat wel maar toch: roze! ‘Mijn lievelingskleur’ sprak hij van blijdschap naar adem snakkend.

Met de fiets maken we nu tochten door de stad. We gaan naar de bieb, naar de Prinsentuin en fietsen rondjes rond de kerk. Wie een oudere man op sloffen achter een peuter op z’n fietsje (beer tegen het stuur gebonden zodat hij naar voren kan kijken, een oude houten schildpad achterop gebonden omdat hij mee moest) bij de Martinikerk ziet rennen, hoeft zich dus geen zorgen te maken.

Maar hij heeft wat van een avonturier, die kleinzoon. Hij heeft wat van een Sorgdrager. Hij kijkt niet naar voren als hij fietst maar om zich heen. Nieuwsgierig, belangstellend, in gedachten. ‘Gaat het goed beer? Gaat het goed schildpad?’ vraagt hij zijn reisgenoten. Hijgend en met een piepstem antwoorden ze bevestigend.

Wie een peuter op z’n fietsje bij de Martinikerk ziet fietsen zonder een oudere grijze man op sloffen achter hem aan, mag me wél even bellen. Niet alleen schuilt er een avonturier in hem, hij heeft ook het tempo van een Van der Poel.

2 gedachten over “Wim is weg”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.