Op de wierde

We woonden ooit op de wierde, een dorp, een plek, een huis. Als je vanaf ’t Zandt uit het noorden aan kwam, zag je het kerkje al liggen. Twee scherpe bochten, links en rechts, en je reed het dorp op. Rechts stond een oude bouwvallige boerderij. Ooit grandioos, later leeg en verlaten. Tot krakende passanten er gingen wonen. Sommige van hen wilden er dolgraag blijven maar dat was geen doen, aan het verval was geen houden, een oud huis alleen is op den duur reddeloos. De bouwval grensde pal aan de lage wierde: dat wat overblijft als je uit een grote ronde taart taartpunten snijdt. Het is weg maar juist daardoor erg zichtbaar. Bovenop de wierde, pal langs het talud dat kerkje en wat huisjes. Wat links lag laten we maar even links liggen.

Alles bij elkaar een flinke handvol huizen langs een doorgaande weg.

Ik begreep laatst dat de koster niet goed begreep waarom Sorgdrager er wegging. Ik wil dat koster best nog eens uitleggen. Iets van 1 leven, 30 jaar hier, 30 jaar elders, maar ik begrijp dat hij het niet begreep.


Het schetsje van Marten Klompien was onlangs op een veiling te koop. Ik bood te laag. Dom dom.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.