Iets lekkers

Wie met een kleuter van ruim 3 door de stad wandelt, mag rekenen op welwillend publiek, zeker als die kleuter zijn knuffelbeer onder de arm heeft en zijn nog wat te grote laarzen aan. De onschuld spat van het knaapje en dat vertedert.

Ik begrijp dat.

Mijn hart smelt als hij mij hartelijk uitnodigt om de wc-gang nauwlettend te volgen en een oordeel uit te spreken over de productie. Mijn hart smelt als hij met zijn ‘MyFirst Sony cassetterecorder (ooit van zijn vader geweest) onder de tafel kruipt om Jip en Janneke te luisteren. Mijn hart smelt als hij zijn cassette gewassen wil hebben: het woord ‘spoelen’ kent hij alleen van de wasserij. Mijn hart smelt als hij naar de zolder verwijst als ‘het andere boven’ om onderscheid te maken met de eerste verdieping waar zijn oma werkt en hij sliep. Hij breekt geen harten, hij doet ze smelten.

Maar jeugdige onschuld is beperkt houdbaar. Het andere boven heette onlangs al de bovenste verdieping en cassettes worden tegenwoordig gewoon teruggespoeld. En als we door de stad lopen, verzucht hij met enige regelmaat: ‘ik vind jou de allerliefste.’

Om even later spontaan uit te roepen: ‘Ik heeft wel zin in iets lekkers.’

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.