Anders nog iets

2 januari 2017

Hoe zeg je

De oude dichter zint op woorden
nooit wist hij hoe je schrijft
ik hou van jou

Nu is inmiddels te laat
afwezigheid vertaalt zich
ik hou van jou

Gemis is gemis is stamelt hij
binnensmonds alleen
ik hou van jou

Klopt het, vraagt hij, ja het klopt
en is het waar, vraagt hij, ja het is waar
ik hou van jou

Hield jij van mij?
De oude dichter zint op woorden
nooit wist hij hoe je schrijft

Ik hou van jou.

17 november 2016

Vraaggesprek

Zegt de uitgever de oude dichter beantwoordt desgevraagd
blijmoedig al uw vragen over oud worden
dood gaan en hoe dat werkt. Anders nog iets?

Hij doet in leven doet in dood.
Hij doet in woorden. Wikt ze en weegt ze
Draait ze om. Proeft ze zo nodig maar
telt ze niet. De oude dichter is een genereus man.

Als het antwoordapparaat uit kan steekt hij er
nog een op. Neemt genietend een trek
en ziet hoe de rook optrekt en
zijn uitzicht verheldert. Dat doet rook ook.

Ja, denkt hij zegt hij, ja, zo zit dat.
Maar de interviewer is weg.
En de uitgever belt.
Er is een dichter overleden.

28 oktober 2016

Op de plaats rust

Nu de machines weg zijn nu het weg is nu
is het stil.

Er is een hek om de plek waar
het varken stond kinderen speelden

vaders en moeders ruzieden knalden liefde bedreven
de oorlog beleefden de brommer stalden stierven verdwenen.

Het is allemaal weg niets bleef over dan
leegte

ruimte.

Onkruid tiert welig. Een es schiet op.

2015

Lieve Blacky

We begroeven de kat – een zwarte –
maar het was de verkeerde, bleek
toen onze eigen kat – een zwarte –
zijn luikje opendeed.

Daar zaten we met ons verdriet.

Diepbedroefd dolblij gevieren
beschaamd een beetje.

Een onbekende kat ligt nu
in een heerlijk grafje warm toegedekt
met bloemen en herfstbladeren
in onze mooiste handdoek.

Bemind gekoesterd geliefd.

Op zijn graf een tekening en een brief:
‘Lieve Blacky, we missen je nu al.’

2015

Bijna kerst en dan nog even

Het was een druilerige dag
Het werd nooit meer beter weer
Het was niet donker, er was geen licht
Wel mist, wel miezer, en de zekerheid
Van dat ene zalig uiteinde.

Kinderen fietsten kleumend van huis
Naar school vice versa handschoenen
nog taboe pas als er sneeuw ligt
Schrijft de mores voor of ijs thuis
Thee straks dat ene zalig uiteinde.

Die avond kwam de zon op
Zette het land in vuur en vlam
Muggen kropen uit hun waar ze maar in kruipen
Mensen wasten de auto badmintonden
Deden het gras het beloofde een zalig uiteinde.

Met bier buiten ook oliebollen
Dobberden in de olie beignets
Dreven in hun vet en de huzarensalade
Verraadden waar we al bang voor waren
Ja het was – ik kan niet anders zeggen –

Een zalig uiteinde.

2015

Oude dichter in ruste

De oude dichter in ruste doet een
heel goede
oude dichter in ruste

de rollator op het podium staat
stilletjes
in het donker just in case

op de dichter de schijnwerper
nog even
nog heel even nog even

eenmaal thuis het licht uit
aspirine
onder handbereik een blocnote

wat te schrijven