Respect

Zaterdagavond legden we met 10.000 boze Groningers onze eigen stad plat. We eisten respect. Dat zal hard aangekomen zijn in Den Haag. Respect is gratis. Respect kost niets. Schaterend belde Rutte zijn nieuwste kop van jut Hans Vijlbrief: ‘Ha Hans, jij gaat maandag naar Groningen is ’t niet? We hebben nog wel wat respect uit Rutte 1, 2 en 3. Toen hadden we er niets aan. Misschien kan jij er nog wat mee?’

En wij liepen kleumend op zaterdagavond over straat. Ik zal het maar eerlijk opbiechten. Toen we bij de afslag Turfstraat waren, sloeg ik rechtsaf. Voor niet-kenners: de thuishaven is daar in zicht. Het was mijn vierde demonstratie  tegen de manier waarop Den Haag Groningen behandelt. Machteloos, moedeloos, murw en gefrustreerd. Ik heb diep respect voor de mensen die volhouden en zo’n protest organiseren. Ik liep mee om hen te steunen. Om hen mijn respect te betuigen. Ik liep mee om elkaar een hart onder de riem te steken. Het respect uit Den Haag moet Groningen op een andere manier zien te krijgen.

In dat verband. Ik twitterde bovenstaande foto en merkte op dat dat bericht door maar liefst 36 mensen werd geliket. Een groot aantal daarvan heeft in zijn of haar bio staan dat ze FvD steunen. Dat is die partij die opperde om heel Groningen leeg te pompen en de bewoners te verkassen naar andere gebieden in Nederland. Respect moet je natuurlijk ook wel verdienen.


Het Dagblad van het Noorden maakte een mooi verslag van de fakkeltocht in Groningen.

3,2

Over de bevingsellende in Groningen schrijf ik nog maar weinig. Niet omdat het een “Ver van m’n bed-show” is maar omdat het zo intens triest is. En intens onrechtvaardig. Intens schaamteloos ook.  En vooral: zo intens hopeloos.

Vannacht raasde er opnieuw een beving van 3,2 door Groningen. Opnieuw in de voormalige gemeente Loppersum.

Je zult er maar wonen. De onmacht. De woede. De frustratie. Het verdriet. Niet weer, niet weer, nee, niet weer.

Moet je je voorstellen: het Dagblad van het Noorden meldde juist vandaag in de papieren krant dat over 2 jaar duidelijk is of je woning moet worden versterkt of niet. De eerste klap was 9 jaar geleden. De klappen voor die datum tellen niet eens mee. En eind 2027 zijn dan de woningen versterkt of gesloopt. Dat belooft althans de NCG dus dan komt het vast goed. Ja, en weer kruipt cynisme m’n zinnen in.

Toen we in Leermens woonden zette mijn vrouw haar schoenen op een vaste plek onder het bed, de punten naar voren, een ochtendjas onder handbereik. Bij een forse beving kon ze dan snel het huis uit.

Macht en onmacht

Vannacht sliep Den Haag hier bij de buren. Ze gingen formeren en logeren. We zagen donderdagochtend hoe Kaag, Jetten, Hoekstra en hoe ze allemaal heten met het rolkoffertje uit de grote zwarte auto’s stapten. Even later kwam Rutte: hij had maar een heel klein koffertje bij zich, en weer even later kwam Remkes aangewandeld.

Ze kozen voor Groningen om een dag bij te praten met gedupeerden en bestuurders (ik citeer hier ons Dagblad).

Hoekstra zei dit:

‘Wij hebben de dure plicht om dit proces met meer voortvarendheid aan te pakken. Dit móét worden opgelost. De verwachtingen bij de Groningers zijn hoog maar het tempo is veel te laag. Het is te gemakkelijk om te zeggen: met een dagje hier kijken weten we hoe het moet. Er zijn allerlei goede ideeën op tafel gelegd, maar daar moeten we eerst verder met elkaar over in gesprek.’

Rutte zei dit:

‘We moeten niet weer in de fout vallen om te zeggen: dit gaan we regelen, dat is precies waar het de afgelopen jaren fout is gegaan. Het resultaat is dat er bij de bevolking totaal geen vertrouwen meer is.’

Tja. Je hoeft als stukjesschrijver niet eens zelf meer cynisch te zijn. Je premier en je vice-premier zijn het al. Bij het Provinciehuis stond een handjevol mensen te demonstreren. Ze vertelden hun verhaal aan wie het nog horen wilde. Maar dat waren er niet veel.

De machthebbers komen een nachtje logeren in Groningen, de onmachtigen leven er.

Duurzaam Groningen

Je kon erop wachten. Die kerncentrale die ons land moet gaan helpen bij de afbouw van onze gasverslaving … Groningen. Where else? Rutte tikt de bal in het doel dat Groningen wagenwijd open zette met initiatieven als de energy coalition, Energy Campus, Energy Valley, het Energy Delta Institute en de Energy Academy Europe.

Het was indertijd een gouden lobby van Gasterra, Gasunie, de NAM en gdbtrt de rijksuniversiteit en de hogeschool. Ze zagen de miljoenen alweer binnenwaaien.

Rutte vindt Wopke Hoekstra en Geert Wilders aan zijn zijde. Kernenergie is gewoon nodig. Kernenergie doet het namelijk altijd. Behalve als de centrale uitgeschakeld wordt voor onderhoud. Ik herinner me een energiecrisis (november 2018) in België waar 6 van de 7 reactoren waren stilgevallen. Als iets zó gevaarlijk is, moet je er niet aan beginnen.

Hoewel. Daar aan die Eemshaven. Wie woont daar nu helemaal?

Ons gedeputeerde Nynke Homan twitterde een pietsje boos:

Even voor de helderheid @MinPres: @provgroningen wil geen #kerncentrale . #rtldebat Wij willen de duurzame energieprovincie zijn met oa groene #waterstof en oh ja: we hebben #aardbevingen.

Tja. Dat ze die spatie plaatst in ‘duurzame energieprovincie’ is waarschijnlijk onbedoeld. Wat ze echt bedoelt is ‘duurzame duurzame-energieprovincie’. Want wij willen in Groningen nog wat langer mee.

We voorzagen dit hele land sinds 1960 van gas en miljarden en miljarden euro’s. Laten we eerst onze woningen en monumenten en andere gebouwen waar nodig herstellen en versterken. Laten we eerst zorgen dat alle Groningers die recht hebben op compensatie dat geld ook op hun rekening hebben.

Nu is Zuid-Holland aan de beurt. Of Noord-Holland. Of Utrecht. Als de kerncentrales echt zo veilig zijn, kan dat geen probleem zijn.

De Gaswinningsaffaire

Het kabinet is gevallen als gevolg van De Toeslagen-affaire. Ik begrijp dat. Het lijkt me logisch en onvermijdelijk. Duizenden mensen werden vervolgd door hun eigen overheid die maar één ding voor ogen had: ‘Wat er ook gebeurt, burgers mogen geen cent te veel krijgen.’ En als dat betekende dat gezinnen totaal te gronde werden gericht, so be it. De slachtoffers zijn redelijk in beeld. De veroorzakers niet. Nou, iedereen. Althans, iedereen die al die jaren ook maar iets voorstelde op het Binnenhof. En als iedereen schuld heeft, heeft niemand schuld. Ideaal voor politici. Eén of twee mensen spelen voor Jut en pakken hun koffers. De rest blijft zitten en gaat het voortaan allemaal heel anders doen.

Wat ik niet goed begrijp, is dat het kabinet nooit over de aardgaswinningsaffaire is gevallen. Daar ging het om ongeveer 100.000 mensen: de meeste inwoners van de gemeentes Eemsdelta en het Hoogeland en anderen. Tienduizenden mensen werden willens en wetens geslachtofferd om miljarden uit de grond te pompen. En toen zelfs Rutte en Wiebes eenmaal hadden begrepen dat zoiets misschien niet helemaal jofel is, en we misschien een regeling moesten treffen om gedupeerden enigszins schadeloos te stellen, deden ze hun uiterste best om die regelingen zo te regelen dat niemand maar dan ook helemaal niemand ook maar een cent te veel kreeg. Waardoor de schade-afhandeling en de versterking voor heel veel Groningers nodeloos werd, nee, wórdt vertraagd.

Susan Top, woordvoerder van het Groninger Gasberaad verwoordt het mooi in ons Dagblad: “Als de basis wantrouwen is, schiet het niet op.’’

Al die jaren was Rutte verantwoordelijk. Al die jaren schoof hij andere pionnen naar voren als er maar weer eens een kop moest rollen. Ik begrijp dat Wiebes niet meer terugkeert in de politiek. Wat ik niet begrijp is dat Rutte zich nog steeds durft te vertonen. Wat ik niet begrijp is dat de politici van de gaswinningsaffaire niet De Gaswinningsaffaire maakten.

Het handelingsperspectief van Groningers

Als ik even niets te doen heb, vul ik graag enquêtes in. Vorige week kreeg ik een enquête van het Sociaal Cultureel Planbureau Groningen. De begeleidende mail opent als volgt: ‘Zoals u weet volgen we via deze vragenlijst de ontwikkelingen het gebied van gezondheid, veiligheidsbeleving en handelingsperspectief van Groningers.’ De vragen van het SCP fungeren vaak als theezakjes. Ze dwingen je tot een genadeloos gewetensonderzoek. Mijn handelingsperspectief … ja, hoe zit het daarmee? 

Eén van de vragen betrof de communicatie.

‘Voelt u zich gehoord door de Nederlandse regering als het gaat om uw ervaringen met de gaswinningsproblematiek?’

De eerste jaren na 2012 kwamen de schadetaxateurs van de NAM met een ingenieursbril op. Ze wuifden de schade weg en verpletterden bewoners met dikke pakken berekeningen. Dat bleek geen succesformule. Toen heeft men ze een cursus ‘Luisteren’ gegeven. Echt waar, echt waar. Na die cursus kwamen ze binnen, namen plaats aan de keukentafel, schonken zich een kop thee in en zeiden dingen als: ‘Hoe ís het nu met u?’ en ‘Wat deed dat met u?’ Om vervolgens de schade weg te wuiven, met of zonder dikke pakken berekeningen.

Toen kwam de overheid luisteren. Ze stonden te dringen. Heerlijk. Het was een warm bad vol empathie en luisterende oren van bestuurders en hoogwaardigheidsbekleders. Zelden heb ik me zo gehoord gevoeld. Maar op een gegeven moment moet er gewoon handelend worden opgetreden. Moeten huizen versterkt of vernieuwd worden, moeten bewoners schadeloos gesteld worden en moet die ellende een keer achter de rug zijn. Zodat Groningers die in de bevingsellende zitten, verder kunnen met hun leven. 

Dat bedoelen ze waarschijnlijk met het handelingsperspectief. Goed dat dat gemonitord wordt. Maar wat zou het heerlijk zijn als ze een keer écht aan de slag gaan. Of écht de portemonnee trekken.

Op de foto onze koning die kwam luisteren in Leermens. Jelle van der Knoop, voorzitter van de Groninger Bodembeweging, schreef gisteren een mooie ingezonden brief in het Dagblad van het Noorden. Lees de brief hier.

%d bloggers liken dit: