Eenumermaar

Maarten-Burggraaff-vrouw-brons-zeerijp

Beeldentuin Eenumermaar opende afgelopen zondag opnieuw de tuindeuren. Ik viel voor deze dame. Maarten Burggraaff maakte haar. En daar was ze blij mee, dat zie je. Marèse facebookte (ja, dat is correct Nederlands) een tekst van Roald Dahl.

I began to realise how important is was to be enthusiastic in life. If you are interested in something, no matter what it is, go at it full speed. Embrace it with both arms, hug it, love it and above all become passionate about it. Lukewarm is no good.

Wat je er ook van vindt, déze dame neemt het citaat ter harte.

Meer werk van Maarten Burggraaff vind je in zijn eigen beeldentuin De Gerichtshof. En hier de link naar beeldentuin Eenumermaar.

Over landschap

Over landschap-Leen-Kaldenberg

Onze overbuurman Leen Kaldenberg schildert het Gronings landschap. Ogenschijnlijk onverstoorbaar zet hij zijn brede – vaak horizontale – strepen op het doek. Eindeloos. Lucht, klei, wad, koren, maren, koolzaad. Wat een streep al niet kan verbeelden. Een enkele keer maakt hij een uitstapje. Bijvoorbeeld naar de kerkjes hier in de buurt. In al hun eenvoud.

Volgend jaar presenteert hij bij onze nieuwe buren van kunstgenootschap Pictura aan het Martinikerkhof een groot boek met een overzicht van zijn werk. Toeval bestaat niet. Hoe twee overzijden toch weer buren worden. Al is het dan maar voor een paar maanden.

Maar dat boek moet er wel komen. Om de uitgave te kunnen betalen, maakte hij van een aantal kerkjes een litho en van die litho’s maakte hij prachtprints. Die kunnen we kopen. Ik bestelde er een aantal van de kerk van Leermens. Voor relaties. Voor met kerst. Dat kunt u natuurlijk ook doen.

Bekijk zijn landschappen hier. En bekijk de actie ‘Over landschap’.

Zie de mens

Zie de mens 3
De Sorgenträger, Henk Visch. Foto Paul Hulsman

Mijn tante Ali stuurde me een bericht uit de Kerkentrommel, het blad van de Gereformeerde kerk in Hoogeveen. Ach, u kent het. De dominee, Hetty Boersma, schreef een stukje over dit beeld: ‘De Sorgenträger’ van Henk Visch. Het staat momenteel in de Fundatie, als onderdeel van de tentoonstelling ‘Zie de mens’. Boersma schrijft over de vraag hoe je ‘Sorgenträger’ moet vertalen. Het Duitse woord ‘Sorgen’ betekent veel meer dan alleen ‘zorg’. Ze komt er niet helemaal uit. Gaat het hier om ballast of zien we in het wrakhout dat deze figuur met zich mee torst een setje kapotte vleugels?

Natuurlijk moet je Sorgenträger gewoon vertalen als Sorgdrager. Ik citeer nu mijn tante:

De herkomst van de naam Sorgdrager als persoonsnaam is al bekend in de 17de eeuw. Enkelen van  mijn voorvaders waren walvisvaarders en droegen deze naam al. Als men een walvis wilde vangen dan werd de sloep uitgezet en de harpoenier probeerde de vis met zijn harpoen te treffen. Maar dan kon het gebeuren dat die walvis, als de harpoen met lijn in zijn lijf zat, er vandoor ging en de harpoenier met zich meetrok. En dan was het de taak van de sorgdrager de harpoenier te beschermen zodat hij niet in zee getrokken werd. Dit deed sorgdrager door zijn lichaam vast te klampen aan de harpoenier. Uiteindelijk stelde hij dus zijn leven voor de ander in de waagschaal.

Ik bedoel maar. At your service. Graag gedaan.

Bekijk meer werk van Henk Visch.

Een stempel

schermafbeelding-2016-10-11-om-09-15-17

Wat maakt iemand die gedichten schrijft een dichter? Daar heb ik het niet zo vaak over met anderen. Laatst wel.

Een vriendin heeft een vriend die gedichten schrijft. Hij zocht iemand die een bundel wilde ‘tegenlezen’. Zij vroeg of ik dat zou willen doen. Wie mij wat vraagt, krijgt eigenlijk altijd ‘ja’ en zo spraken hij en ik elkaar onlangs uitvoerig. Per telefoon. Een wildvreemde man met wie je ineens uitgebreid praat over het raadsel van de kunst en poëzie en publiceren en wat mooi is en waarom. Lees verder Een stempel

Typisch Duits in Appingedam

chris-ros-das-auto-liggend-formaat
Chris Ros, Das Auto. Installatie in de Zilverkamer

Dit weekend is het Monumentenweekend. Stad Appingedam viert dat onder meer met een prachtige kunstroute langs en door een groot aantal monumenten. Natuurlijk. U bewondert de klassiekers zoals het Kerkje Nicolaas of de voormalige synagoge maar u bezoekt bijvoorbeeld ook de prachtige woonhuizen langs de middeleeuwse Solwerderstraat, de straat met de hangende keukens.

U stapt bij wildvreemde mensen over de drempel Lees verder Typisch Duits in Appingedam

Zaha Hadid aan de Fivelpoort

Zaha-hadid-videopaviljoen-bedrijventerrein-appingedam

Gisteren overleed architecte Zaha Hadid. U kent haar onder meer van het paviljoen aan de Fivelpoort in Appingedam.

Hadid bouwde overal ter wereld de prachtigste en wonderlijkste gebouwen. Ze ontwierp onder meer het huis van Naomi Campbell, het hoofdgebouw van BMW in Leipzig, het metrostation in Ryad, het Havenhuis in Antwerpen, MAXXI (het Nationaal Museum voor Kunst uit de 21e eeuw in Rome), het Nationaal Stadion in Tokio en het Olympisch Zwembad in Londen.

En dus dat paviljoen op het bedrijventerrein ‘de Fivelpoort’ in Appingedam.

Het is een schitterend gebouwtje dat in 1990 werd gebouwd voor de videomanifestatie What a Wonderful World! in Groningen. Het was een feestjaar: Groningen bestond 950 jaar. Het was een tijd waarin veel kon. Misschien wel alles. Het Groninger Museum (toentertijd nog gevestigd in een ander gebouw) vroeg architecten als Rem Koolhaas, Coop Himmelblau en Zaha Hadid om een paviljoen te ontwerpen om videoclips te vertonen.

Na de manifestatie werden drie van de vijf paviljoens afgebroken. Onder meer dat van Zaha Hadid. Groninger Seaports kocht het en plaatste het in 2008 bij hun kantoor in Appingedam. Daar staat het nu, ietwat out of place, op het winderige bedrijvenpark, beschermd door een stevig Herashekwerk.

De Volkskrant wijdde een mooi artikel aan Zaha Hadid. Op de website ‘Staatineemsdelta’ vindt u een overzicht van alle beeldende kunst in de openbare ruimte in onze regio.

Engel voorgoed geland op aarde

Maarten Burggraaff, www.steenbeeld.nl
Maarten Burggraaff, http://www.steenbeeld.nl

Kijk. Een engel. Frêle ijlbode van God, gehakt uit een massief stuk steen, gepoot op een sokkel in een tuin langs het maar. Het hoofd licht gebogen, de armen, de vleugels geduldig wijdopen ontfermt hij zich over de mensheid, over ons, over u, over mij.

Hij is ons vertrouwd. Ik wil wel even wegduiken in zijn armen. Maar er schuilt ook iets moedeloos in zijn pose. Hij is voorgoed op deze aarde geland.

We zagen hem staan, hier pal bij in de prachtige Beeldentuin Eenumermaar bij Zeerijp. Daar werd zondag een expositie geopend met heel uiteenlopend werk. Glas, cortensstaal, keramiek, steen. Volkomen abstract. Fel realistisch. Mooi werk, en  ook werk dat me totaal niet raakt.

Maar dat maakt niet uit. Je kunt er heerlijk wandelen, zitten, uitkijken over het water en het land, over ’t Zandt, Leermens, Eenum en Loppersum.


Bekijk hier de beeldentuin virtueel.