Mijn klanttevredenheid

klanttevredenheid2

Het is haast aandoenlijk. Ik wil bij Enexis iets regelen. Nog voordat ik de website heb geopend nodigt het bedrijf mij uit om de mate van mijn klanttevredenheid met hen te delen. Ik ken Enexis niet. Ik wist eigenlijk niet dat ze bestonden. Ik ben geen tevreden of ontevreden klant. Ik ben Wout Sorgdrager en wil gewoon wat regelen. Dus nee, ik wil niet meewerken.

Dat gaat zomaar niet. Zodra ik mij op hun site begeef, word ik opnieuw benaderd. En nee, ik wil nog steeds niet. Als ik bel, staat een vriendelijke computer mij te woord. Wil ik soms na dit gesprek even meedoen aan een klanttevredenheidsonderzoek? Ik toets 2. Neen.

Dan krijg ik e-mail van mijn waterbedrijf. Ze zijn teleurgesteld in mij. “Een week geleden hebben wij u gevraagd deel te nemen aan ons klanttevredenheidsonderzoek. Helaas hebben we geen reactie van u ontvangen.”

Terwijl ik van de schrik bekom piept de e-mail alweer. Enexis. Ze bedanken mij voor de aanvraag. En schrijven: “Het kan zijn dat u na uitvoering van de werkzaamheden door ons benaderd wordt voor een kort klanttevredenheidsonderzoek.”

“Het kan zijn …” Ik weet wel beter.

Time fades away

Time-fades-away-lyrics

Ik dacht dat ik niet zo veel met spullen had. Ik val mezelf wat tegen. Ik heb wel degelijk wat met spullen. De eerste dagen voelde het nieuwe huis als een wat groot uitgevallen vakantiehuis. Per uitgepakte doos veranderde dat. Net zoals ik als jongetje van 6 al mijn knuffels om me heen wilde als ik ging slapen, blijk ik het heerlijk te vinden om al mijn spullen om me heen te hebben.

Natuurlijk schreven wij keurig op de dozen wat er in zat. Toch was iedere doos een pakje. Niet in de laatste plaats omdat we – zuinig als we zijn – vaak niet de neiging hadden kunnen onderdrukken om een doos met zware spullen op het laatste moment af te vullen met wat lichts. Hé, de zwarte tas van mijn vrouw bij de Algemene Nederlandse Spraakkunst en Van Dale.

De grootste verrassingen kwamen van zolder. Allicht. De poster met alle songteksten van ‘Time fades away’ bijvoorbeeld. En de doos met brieven uit het begin van mijn studietijd, vrijwel allemaal ondertekend met ‘Liefs en sterkte’. Ik had het zwaar in die tijd, vreselijk zwaar. De poster bewaarde ik.

Van mijn vrouw mag ik vast wel de poster van ‘Time fades away’ weer boven mijn bed hangen. Inmiddels is het een collectors item. En dat tijd vervliegt, dat blijkt te kloppen.

Ogen en oren

Ulysses-ensemble-in-Groningen

Spannend! Ietwat schuchter loopt ze met haar moeder uit de kring met omstanders naar voren, haar viooltje in de hand. Ze gaat meedoen, dat zie je. Eenmaal vooraan krijgt ze koude voeten en ziet ervan af. Tranen. Allicht. Ze was het zo van plan.

We zagen haar dappere poging gisterenmiddag, toen het Ulysses Ensemble optrad bij de A-Kerk. We waren “even een ijsje” kopen. Het was feest in stad. De Bouke Mollematocht-fietsers zouden voor veel verkeer zorgen. Dat deden ze ook maar we kregen er eigenlijk niets van mee. Wie bij de entree van de Martinitoren ons “hofje” in loopt, stapt in de oude wereld. Het is er stil. Dát de Bouke Mollematocht verreden werd, wisten we van zoonlief die Bouke en zijn tochtgenoten in Zuidhorn filmde.

’s Middags dus dat ijsje. Een wandelingetje van niks. Grote Markt, Folkingestraat, Zuiderdiep, Reitemakersrijge, Kleine der Aa, Brugstraat, A-kerkhof, Grote Markt en thuis. Op het gras verpoosden een groepje dak- en/of thuislozen alsmede een aantal Motörheadjongens en –meisjes in de zon.

De klok luidde half vijf.

Ik kom ogen en oren tekort. Spannend.

1000 dozen en 1 auto

Het is nu dinsdagmorgen 25 juli 2017. De verjaardag van mijn lieve broer en schoonzus. Nog 3 nachtjes slapen voordat ik definitief overga.  Dat van die nachtjes slapen is een beetje fluiten in het donker, ik wil de slaap wel vatten maar zij mij niet.

Kort verslag van het voorafgaande. Wij gaan verhuizen. De verhuizer leverde ongeveer 100 dozen te weinig. ‘Daar word ik een beetje onrustig van’ zei de locatiemanager aldaar. Ik ook.

Bij Ziggo zitten ze er ook helemaal klaar voor. Wij zijn namelijk de eerste Nederlanders die gaan verhuizen en hun tv-abonnement willen inruilen voor een combi-abonnement dus dat is best wel een dingetje. Afgelopen vrijdag (even roddelen) moest de jongeman van de klantenservice mij vertellen dat onze verhuizing daar ‘administratief nog niet helemaal is opgebouwd’. Er zou een monteur komen, maar alleen naar Leermens … Ik vertelde hem dat ik de kabel er zelf wel kan uittrekken en liever heb dat de monteur op het nieuwe adres komt. Helaas, dat zat er niet in om voornoemde reden. Uiteindelijk ging ik akkoord op voorwaarde dat ik de monteur dan wel vanuit Leermens naar Groningen zou leiden. Dat was goed.

Mijn werkkamertje van 2 x 3 telt 20 dozen. 3 zolders gedaan, 1 to go. Garage moet nog.

Verder gaat het goed.

O ja. Huis kopen?

Hou het simpel

Mooi-huis-in-leermens-winter-2009

Wie, zoals ik, regelmatig per blog zijn hele hebben en houden op tafel legt, leert iedere dag dezelfde les. Hou het simpel. Hou het kort. En zorg dat het plaatje de boodschap is.

Wat lees ik, ga je verhuizen? Waarheen?

Hebben jullie al wat anders?

Je bent verhuisd, lees ik? Geweldig. En nou kom je even terug?

Wie, zoals ik, het liever niet simpel houdt, wie, zoals ik, liever een komma plaatst dan een punt, wie, zoals ik, plezier heeft in zinnen waar je even op moet kauwen, die moet misverstanden op de koop toe nemen of die misverstanden juist beschouwen als mooie aanleidingen voor extra toelichting.

Ja, we gaan verhuizen. Ja, we kochten een huis in de stad. Nee, we zijn nog niet verhuisd maar ontvingen vrijdag wel de sleutel en dronken daar met de kinderen, de kaartclub en de families een glaasje, en o, wat is het een mooi huis en een prachtige plek en o wat zal ik Leermens missen. En volgende week vrijdag gaan we pas echt over.

Die formulering heeft iets existentieels en zo zal het ook wel zijn.

Overigens – ik neem blogverlof tot na de verhuizing. Maar die boodschap had wellicht voorop gemoeten.

Daar gaan we dan

verhuizing-dag-1

En dan is het 14 juli. Zomaar. Het gaat vanzelf.

Vandaag overdracht van het nieuwe huis. Althans – dat staat wel in de planning. Wat kan er mis gaan? De eigenaren zien ervan af. We vergeten ons paspoort. De bank heeft op het laatste moment besloten om het geld niet te lenen.We krijgen een lekke band. We vinden geen parkeerplek. De Martinitoren valt om. De nieuwe parkeergarage onder het Forum blijkt lek en het Martinikerkhof wordt weggezogen door het gat dat ontstond. De gemeente Groningen besluit om geen import meer toe te laten. Het aardwarmteproject komt juist onder het Martinikerkhof …

Doemdenken kan erg geestverruimend zijn.

Maar desalniettemin tegen beter weten in pakten wij gisteravond alvast wat spullen. Voor een kleine borrel vanmiddag. Eigenlijk valt zo’n verhuizing best mee.

Nee, dan het vertrek van Susie. Gisteren. Haar baasjes kwamen thuis en haalden haar op. Gelukkig heb ik de filmpjes nog.

Jetblast-arrest

Mahobeach

Het vliegveld van Sint Maarten ligt pal bij een populair badstrand. Dat strand is zo populair ómdat het vliegveld er ligt. Je kunt je er letterlijk omver laten blazen door de straalmotoren van de vliegtuigen. Lachen. Gisteren ging het afschuwelijk mis. Een mevrouw werd tegen een rots geblazen en overleed.

Het ging al eerder mis. In 2000. Toen gebeurde min of meer hetzelfde. Ik citeer de NOS:

Een Zwitserse toeriste werd door zo’n jetblast omvergeblazen en liep ernstige verwondingen op. Zij stelde de luchthaven aansprakelijk en procedeerde tot aan de Hoge Raad om haar gelijk te halen.

De zaak ging de geschiedenis in als het zogenaamde jetblast-arrest. Daarin werd bepaald dat de waarschuwingsborden bij het vliegveld niet voldoende waren, omdat niemand zich er iets van aantrok.

Laat dat even op u inwerken. Als niemand zich wat aantrekt van borden, deugen de borden niet.

Cursisten die zich bij mij beklagen over het feit dat hun teksten niet goed worden gelezen, krijgen bij mij ook nul op rekest. ‘Zoek de fout bij jezelf’ houd ik hen voor, ‘zorg dat ze het wel lezen. Jij bent de schrijver!’

Nu ik de waanzin van dat jetblast-arrest ken, ga ik me toch wat genuanceerder opstellen.

Naschrift
I
n reactie op dit stukje app’te mijn zusje, op fietsvakantie door Holland, dit bordje. Ook een potentieel arrest volgens mij. Ik bedoel: wie kan nog op het duin letten, als-ie broedt op ‘Overstekend duin’.

Let-op-overstekend-duin