Kamp de man

We kunnen zeggen van minister Kamp wat we willen maar een kerel van stavast is hij. Hij gaat niet over een nacht ijs. Als Groningen binnenkort van de aardbodem is verdwenen, laat hij eerst onderzoeken of dat wel waar is en of het land niet alsnog naar boven komt drijven en als het wegblijft of dat erg is en wat de juridische gevolgen daarvan dan precies zijn en hoe het dan moet met de bewegwijzering in het gebied en wat de amplitude zal zijn van de volgende beving als er geen Groningen meer is om die amplitude te meten en … zoveel vragen, zoveel vragen. Daar is onze minister dan misschien een beetje gekke Henkie in maar hij baseert zich tenminste wel op feiten. Elfeneenhalf miljard feiten om precies te zijn.

Een ding is duidelijk: het gas blijft stromen en de grond blijft trillen. Vannacht weer tweemaal, kort na elkaar. Bernard Dost, hoofd Seismologie van de KNMI zegt vandaag op RTV Noord over die bevingen van gisteravond: “Meestal zit er meer tijd tussen twee bevingen. Maar je ziet vaker dat wanneer er een beving plaatsvindt dit de spanning verandert, waardoor er nog wat gebeurt.” Eigenlijk klinkt dat heel dreigend.

Ja, dat is waar ook: de NAM belde mij laatst. Ik heb daar namelijk nu een contactpersoon. Of ik ‘even kort’ kon vertellen wat de schade was. Ik zei: ‘Er zijn wat scheuren en scheurtjes’. Hij wilde weten waar precies… Na een paar minuten duizelde het de brave borst. Hij gaf zich over.

Diezelfde NAM gaat een flink aantal van de onderzoeken doen die Kamp voorstelt. Van belangenverstrengeling zal geen sprake zijn. Gelukkig maar. De plaatselijke bevolking in het gebied heeft er alle vertrouwen in.

In het gebied

Middenin het rampgebied, bij het gehucht Leermens, staat onze verslaggever Wout Sorgdrager. Wout, hoe is het nu in Groningen?

Ja, hoe is het nu in Groningen. Het stroomt hier van de regen. Gistermiddag vertrok ik om 5 uur uit Amsterdam. Er is nu een nieuwe verbinding naar het Noorden. Dus dat schiet op. Tot Zwolle althans. Daarna werd het lastiger en lastiger. Maar om negen uur ’s avonds kwam ik dan toch eindelijk aan in Loppersum, de stad die wel hoofdstad van de nakende ramp mag worden genoemd. Het was daar op dat moment redelijk rustig. Niemand waagde zich op straat. Ik vraag me zelfs af of er nog veel mensen in het rampgebied zijn. Je moet hier laveren tussen de tenten die het Rode Kruis heeft neergezet en de voedselpakketten die gedropt zijn. En wie niet uitkijkt, krijgt zo’n pakket op het hoofd.

Wout, kun je iets meer vertellen over de geruchtmakende bijeenkomst daar in die Lopster Boshal waar Kamp zich tussen de plaatselijke bewoners waagde?

Ja. Dat was een geruchtmakende bijeenkomst hier in de Boshal. Minister Kamp beloofde een quick scan (‘Zo noemen wij dat’ vertrouwde hij de bewoners in het gebied toe) en zei dat hij het ging waarmaken naar de mensen toe. Bettie van de Groningse Bodem Beweging was niet tevreden over de woorden van de minister. De verslaggever vroeg haar wat ze dan wel had willen horen. ‘Ik weet eigenlijk niet wat ik had willen horen maar eigenlijk iets anders dan wat ik vanavond hoorde.’ Ze zijn ook niet makkelijk hoor, die Groningers.

En Wout, ten slotte, nu Kamp heelhuids is teruggekeerd waagt ook Mark Rutte zich in het gebied. Moet hij zich zorgen maken?

Ja. Moet hij zich zorgen maken. Ik denk het eigenlijk niet. Bonifatius werd in 754 bij Dokkum vermoord. Dat was zo ongeveer de laatste keer dat het Noorden de bezetter uit het Westen echt het hoofd bood. Ik zie dat niet meer zo snel gebeuren. Bij de aanvang van de bijeenkomst stelde de burgemeester voor om het volklied aan te heffen in verband met het aftreden van hare majesteit. Dat voorstel kon niet op instemming van de 800 aanwezigen rekenen. Daarop stelde de burgemeester voor om dan erna het Gronings volkslied te zingen. Toen ging men akkoord. En zo klonk eerst het Wilhelmus en Van Lauwerszee tot Dollard tou. Zal ik dat anders even zingen?

Tot zover onze verslaggever Wout Sorgdrager in het gebied.

Minister Kamp in Loppersum

Mijn bericht uit het hoge Noorden (over die hoofdletter hebben we het nog wel eens) van afgelopen vrijdag werd weinig gelezen. Jammer, u miste een mooi gedicht. Maar u had wel een punt. Dat Noorden is zo hoog niet meer. Ik maakte ooit wat grapjes over de krimp hier maar het lachen is me vergaan.

Misschien dat in het Westen de ophef gering is maar hier zijn de rapen gaar. Wat wij zien en meemaakten en menigmaal aangaven is nu wetenschappelijk onderbouwd: de bodem daalt. Er is een kans van 1 op 14 dat we getroffen worden door een aardbeving die groter is dan de oude 3,9. Onze huizen scheuren, onze economie wankelt en Kamp geeft geen krimp.

In de Volkskrant vertelt seismoloog en expert Ronald van Balen uit Amsterdam over wat zo’n beving teweeg kan brengen: ‘Schoorstenen zullen van de daken vallen en tuinmuurtjes zullen instorten. Dus dat de bevolking daar huivert, is in die zin niet zo gek.’ En even later: ‘Ik denk dat het goed is dat de minister binnenkort naar het gebied toegaat om met de bevolking daar te praten. Als die mensen voelen dat hun zorgen serieus worden genomen, scheelt dat al een stuk.’ Hallo. Hier de plaatselijke bevolking daar in dat gebied. Deze citaten zijn kenmerkend voor het dedain waarmee het Westen hun geldmachine bejegent.

Maar gelukkig. Kamp kwam naar Groningen. De aankondiging van de reis van Kamp klinkt als de aankondiging van een reis naar een van de Bovenwindse gebiedsdelen of een laboratorium op Antartica. In zijn achterzak heeft hij honderd miljoen euro. Boel doekoe. Zeker. Maar stel dat met dat bedrag tientallen Romaanse kerken uit de 13e eeuw gefundeerd moeten worden en zo’n tienduizend huizen opgeknapt en verstevigd moeten worden? Het is een fooi en dat is het. Elf miljard euro verdient de schatkist aan Gronings gas. Ieder jaar. Hier wordt !@#$%  al 50 jaar gas gepompt. Henk Kamp wordt wat pissig als de interviewer een opmerking maakt over honderd miljoen: ‘U moet niet doen of het niets is.’ Kamp zucht eens diep en legt het geduldig die Groninger nog een keer uit. Tja, we zijn niet zo vlot van begrip.

Vanavond is Kamp in onze Boshal in Loppersum om naar ons te luisteren. De boel scheurt. De boel zakt. De boel krimpt. En Kamp gaat ons redden. Heer, bewaar ons.

Feestvieren op de puinhopen van Leermens

Vandaag is de winkel dicht. Nee, we hoeven geen puin te ruimen, de aardbevingen die onze regio teisteren hebben er niets mee te maken. Vandaag koken we. Vandaag vieren we de 21e verjaardag van mijn jongste zoon die op 13 februari jarig was. Toen vierden we het natuurlijk ook maar vandaag vieren we het met zijn jaarclubgenoten. Wij krijgen 10 flinke jongemannen te eten en te slapen. En misschien drinken ze ook nog wat.

Onze Freek heeft vandaag zijn 21-diner. Vroeger organiseerden we vrij uitgebreide kinderfeestjes. Mijn vrouw was daarbij de drijvende kracht. Ze maakte indianententen, zette speurtochten uit, organiseerde een griezelfeest en maakte een keer zelfs tientallen gipsfiguurtjes die de kindertjes konden beschilderen. En als we echt los gingen, moesten we bij de gemeente Loppersum een evenementenvergunning aanvragen. De eerste jaren waren we na afloop van zo’n feestje dan ook volkomen van de wereld. In de loop der tijden werden we er echter handiger in. We lieten meer over aan de loop der dingen en organiseerden minder. Op het laatst ging ik gewoon met ze koken. We bakten bijvoorbeeld pizza. Vonden ze prachtig.

Toen ik zo’n feestje voorstelde ter gelegenheid van zijn 21-diner werd de ooitjarige job wat wit om de neus. Hij  legde ons uit hoe zo’n feest in z’n werk ging en wat er van de ouders wordt verwacht. Er ligt blijkbaar een heel protocol klaar. De heren laten zich graag fêteren. Nee, zelf gezellig pizza’s bakken was niet zo’n goed idee. Bovendien: ze komen in jacquet aan tafel.

Misschien dat we toch gewoon de indianentent van zolder moeten halen. En als we dan de derde aardbeving op rij krijgen wordt het nog spannend ook. Want een beetje beving is een angstige beleving. Bekijk vooral deze video en geniet (na een seconde of 30) van de Grunninger sproak.

%d bloggers liken dit: