Appelflappen in Doodstil

Westerwijtwerdermaar-doodstil

Door omstandigheden moest ik het huis uit en belandde ik in Uithuizen. Dat was geen noodlot. Dat was geen opzet. Dat gebeurde. Ik ging eerst richting ’t Zandt en bij Zeerijp dacht ik ‘ja, een pannenkoek’. En dat kan in Uithuizen, bij de Menkemaborg. Het is een prachtig tochtje, zo door het zomerse land.

Ik at nog nooit een pannenkoek bij de Menkemaborg. En ook nu kwam het er niet van. Op het terras waren alle tafels bezet, op 5 of 6 tafels na maar die waren per bordje gereserveerd. Binnenzitten vond ik geen optie. Onverrichter zake stapte ik op de fiets en ging naar Albert Heijn, om nog wat aanvullende boodschappen te doen. Dacht ik.

Maar eenmaal binnen wist ik het weer. Mijn motieven waren niet zuiver. De appelflappen zijn in de bonus deze week. Je moet er 1 betalen, de tweede krijg je gratis. Ik kocht de paprika’s en de kaas en zwichtte voor de flappen. Eigenlijk vooral voor die tweede. Om zoiets op te eten moet je alleen zijn, het liefst in de vrije natuur.

Zo belandde ik in Doodstil, even verderop. Bij een bankje langs het Westerwijtwerder-maar stopte ik en at de eerste flap. En daarna de tweede. € 0,85, dat hadden we nog. Nog net. Ik hoop dat mijn vrouw niet ook voor zo’n tweede flap bezweek. ‘Moeilijk gewoon geluk, klein schijnend, maar het meeste’. Of bedoelde de dichter iets anders?

Lees het zelf: Geluk

De vooruitgang

Hoogstraat Loppersum
De Hoogstraat in Loppersum, ongeveer 1925

De eerste keer dat ik in Loppersum kwam, was in 1979. Ik woonde in Utrecht. Johan, vriend en huisgenoot, kwam uit Loppersum en nodigde ons uit om voorafgaand aan het wadloopuitje bij zijn ouders te logeren. Ik zie dat groepje Utrechtse studenten nog over de Lagestraat langs het water lopen, langs de Lopster Kroon. Ik waande me in de Kameleon. Na de Lagestraat kwam de Hoogstraat met de kapper, de slager, het warenhuisje annex klusmarkt, de bloemenwinkel, zaadhandel Haan  en de Spar en het uitzicht op de markt en de grote kerk. Nee, geen bakker. Bakkerij Oomkes, ons logeeradres, had een eigen hotspot gecreëerd langs de Wijmers.

Dat we 10 jaar later in Loppersum een deel van onze dagelijkse boodschappen aan de Hoogstraat deden, was puur toeval.

We zijn heel wat jaren verder. Winkels gingen, winkels kwamen.

Toen kwam de vooruitgang.

AH bouwde zich een grote nieuwe supermarkt annex parkeerplaats annex slijter annex brasserie. Het bedrijf draaide zich 180 graden om. Het keerde de oude vertrouwde Hoogstraat letterlijk de rug toe. Nu is het er stil. Akelig stil. Bijna net zo stil als 90 jaar geleden.

 

Boodschappenlijst

Voor mijn boodschappenlijstje raadpleeg ik regelmatig de Woordenlijst Nederlandse Taal. De online-versie want broccoli staat nog niet in mijn papieren editie uit 1984. In die tijd was bloemkool nog gewoon wit. Rucola staat er overigens ook niet in. En het mooie woord ‘slaverrijker’ tref ik er ook niet aan. In mijn speurtocht naar moeilijke groentenamen ontdekte ik dat begrip op de site van AH. Slaverrijker, wie verzon hem? Het betreft hier overigens het segment pijnboompitten, dressings, gegrilde courgettes en aubergines en kikkererwtenkiemen.

Het zal te maken hebben met mijn wat angstige natuur. Ik wil zelfs in mijn boodschappenlijstje geen spelfouten maken. Ik ben veel te bang dat een ander het leest en – hoe erg kan het worden – in de Volkskrant plaatst.

Nou is correctheid belangrijk. In omgangsvormen en dus ook in taal. Maar in een boodschappenlijstje? Tuurlijk niet, houd ik mezelf voor, je bent een volwassen man van boven de dertig. Wie maakt je wat? En dus schrijf ik tegenwoordig gemakshalve maar ygrt op de lijst waar ik yog(h)urt bedoel. Eigenlijk heel handig. Extra belegen kaas wordt xks, Old Amsterdam wordt xxks en karnemelk wordt krnmlk.

Rijst is een probleem. Ris(s)ot(t)o ook.


Ook uw boodschappenlijst checken? Ga naar www.woordenlijst.org. Gratis.

Pratend vlees

Schermafbeelding 2015-05-05 om 13.50.32

AH promoot zijn vlees onder meer door een pratende braadworst op te voeren. Deze worst gaat er prat op dat hij net als al zijn andere varkensvleesvriendjes een ster heeft. Die ster betekent, aldus de worst, dat het varken waaruit hij afkomstig is een beter leven had dan veel andere varkens.

Pratend vlees – ik heb het er niet zo op.

Worsten kun je meestal op hun woord vertrouwen. Maar woordvoerders niet. Dus als AH een worst als woordvoerder inzet, is het verstandig ook de andere kant te onderzoeken. Ik keek dus nog even bij Wakker Dier. Wat betekent die ene ster? Daar word je niet vrolijk van en de gemiddelde worst al helemaal niet. Eén ster betekent dat het varken in kwestie 1 vierkante meter tot zijn beschikking heeft in de paar maanden dat hij leeft alsmede een speelobject. Hij komt niet buiten.

We moeten ze ook weer niet verwennen.

Overigens werden er dit eerste kwartaal alweer meer kiloknallers aangeboden. Gatverdamme.

Een beenhammetje

We waren van oudjaarsdag tot gisteren met de schoonfamilie in allerlei samenstellingen in een huisje in de Ardennen.

Vier dagen was onze enige zorg de kachel, en eten en drinken. Dat lijkt te overzien voor een buitenstaander maar schijn bedriegt. Onze inbreng bestond uit appelflappen, oliebollen, jam, hout en jenever. En verder hadden we afgesproken om het eenvoudig te houden. Erwtensoep bijvoorbeeld. Als ik erwtensoep kook, kook ik erwten, wortel, prei, knolselderij, aardappel, bouillonblok. Hoe moeilijk kan het zijn?

Als vleesmensen ertwtensoep koken is dat een militaire operatie. Met botten en stukken vlees eraan. Bovendien bleek dat men in België geen rookworst heeft. Dat was oorzaak van veel gepieker. Tot iemand in een soort eureka-moment het verlossende woord sprak: ‘We doen er een beenhammetje bij.’ Wie niet beter wist, dacht dat ze het over haar kleinkind had. De oogopslag was liefdevol, verzaligd. Maar er klonk ook voorpret in door, iets smakkends.

Een beenhammetje. Pas op voor verkleinwoorden. Vaak kleeft er namelijk ook iets eufemistisch aan. Ik zocht het daarom even op. De allereerste hit was een recept uit de Allerhande. Dat begint als volgt: ‘Van Pasen tot Kerst, beenham kan altijd.’ Precies. Het mag helemaal niet.

Maar het gebeurde wel.

Nou ja, zo’n weekend was het dus.

Liefde en passie

De buitenlandse lezers denken: ‘Liefde en passie, hij gaat het over een heel andere boeg gooien.’ De Nederlandse lezers weten wel beter. Het gaat over brood, brood van Albert Heijn. Zij bakken daar tegenwoordig liefde & passie-broden. Ik handhaaf hun (foute) spelling.

Zo’n liefde & passie-brood is bijzonder. Zegt AH. En wel hierom: het bevat de basisingrediënten van brood: graan, water, zout en gist. Daar zijn ze apetrots op bij de familie Heijn. Terecht natuurlijk.

Alleen, help me hier even, welk product bevat eigenlijk niet de basisingrediënten? Mijn bramenjam bevat de basisingrediënten van bramenjam: bramen, suiker en geleermiddel. Mijn appeltaart bevat de basisingrediënten van appeltaart: appels, boter, meel, suiker. Mijn curry van adukibonen, wortel, prei, tomaat, paprika en spinazie bevat de basisingrediënten van adukibonen, wortel, prei, tomaat, paprika en spinazie te weten adukibonen, wortel, prei, tomaat, paprika en spinazie.

Interessanter is dus wat AH niet vermeldt. Wat bevat een liefde & passie-brood nog meer?

(Lees over de spatie: SOS Spatiegebruik)

%d bloggers liken dit: