Agile company

effectief-communiceren-in-een-agile-organisatie-1170x350

Willy (van de Scrum Company) heeft maar liefst 6 (zes!) tips om als agile company te communiceren. Ze geeft ze, via de site Frankwatching, zo maar, gratis, aan mij. Ik geef ze graag aan u door want hoe vaak  krijg je op een gewone doordeweekse woensdag nou zulke cruciale tips? Lees verder “Agile company”

Transfer

Stel, je wilt iets leren. Iets wat je nu nog niet kunt en waarvan jij of je baas denkt: dat is belangrijk.’ Stel, je wilt bijvoorbeeld leren hoe je de achterband kan vervangen van een hybride racefiets. Je hebt dan grosso modo drie mogelijkheden. Je koopt het handboek Fiets (of kijkt op YouTube) en gaat aan de knutsel. Je kunt ook gewoon beginnen en al doende leren, eventueel onder supervisie van je baas. En je kunt op training ‘hybrideracefietsachterbandvervanging’. Dat is veilig, comfortabel en ook nog eens erg leerzaam. Bovendien krijg je tijdens de lunch soep en een broodje kroket.

Schrijven is typisch iets wat aangeleerd krijgt via de eerste twee leerstrategieën. Maar soms kiezen mensen bewust voor die training. En het broodje kroket natuurlijk. Ik word in mijn hoedanigheid van trainer Schriftelijke communicatie regelmatig ingehuurd door mensen met concrete leerwensen. Ze vinden hun brieven te vaag, hun zinnen te wollig of hun nota’s te lang. En waaratje: we zijn een paar uur onderweg en de ogen beginnen te glinsteren, de mondhoeken krullen wat naar boven, de zit wordt gefocuster en de koffie koud. Ze snappen het. Ze lachen om hun eigenoude schrijfsels en zijn aan het einde van de training in staat om die schrijfsels zo aan te passen dat “het gewoon lekker loopt”.

Yes! Ze snappen het. Ze kunnen het. Ze doen het. Ze strálen.

Als het gaat om een vaardigheid als het vervangen van een achterband, heb je als trainer en cursist op dat moment een behoorlijke stap gezet. Bij schrijftrainingen begint het dan pas. Ja, ze snappen het, ze kunnen het en ze doen het. In de klas. Maar na die eerste euforie volgt vaak de deceptie. Ze kijken nog eens naar hun nieuwe brief en realiseren zich: ‘Maar dit gaat Maria nooit goed vinden.’ Maria is de baas van de baas.

Hier doet zich een interessant fenomeen voor. Terwijl de fietsenmaker die zijn jongste bediende naar de bandvervangcursus stuurde, die leerjongen bij de eerste banden een handje helpt, zijn veel bazen geneigd de nieuwe brief van mijn cursist hupsakee terzijde te schuiven: ‘Zo doen we dat hier niet.’ En dus moet ik als trainer mijn cursisten leren hoe zij hun baas een handje helpen. Transfer, lastig hoor.

%d bloggers liken dit: