Hou het simpel

Men houdt het graag simpel bij het Centrum voor Veilig Wonen. Zo creëerde het Centrum een nieuwe dienst: Versneld Herstel. ‘Vooral schades die een korte hersteltijd nodig hebben, komen voor Versneld Herstel in aanmerking.’ Wij bij Wout Sorgdrager Communicatie denken ook hard na over een geheel nieuwe vorm van dienstverlening: Klaar terwijl U Wacht. Voor de KUW komen vooral teksten in aanmerking die klaar kunnen zijn terwijl u wacht.

Maar daar wilde ik helemaal niet over schrijven. Ik wilde schrijven over die mevrouw in Bierum die op een avond haar keyboard ziet schudden en even later een grote scheur zag bij de trap. Het Centrum voor Veilig Wonen maakt van haar leading lady in een van de vele paginagrote advertenties, ik bedoel artikelen, waarmee de NAM cum suis zich inkoopt in de plaatselijke journalistiek.

Wat gebruiken ze als kop? U zag het vast al.

scan CVW advertentie

Hoort u het verschil tussen deze zin en bijvoorbeeld “Ik wil hier graag nog lang blijven wonen.” Ik heb me suf gezocht in de grote Algemene Nederlandse Spraakkunst. Hoe noemen we deze werkwoordsvorm? Soms worden deze stukjes gelezen door een echte taalkundige. Laat hij of zij zich melden, want ik kom er niet uit. Maar hoe we hem ook noemen, feit is dat de meeste Nederlanders hier toch echt een domper achter horen: ‘Maar ja, dat gaat dus niet meer.’

Gelukkig is de clou van het artikel dat de gedupeerde erg tevreden is over de herstelwerkzaamheden. Die scheuren zijn dichtgeplamuurd. Zij woont nog wel even in Bierum. En inderdaad, het is daar prachtig.

High Risk Element

Schoorsteen of HRE
Zekerheidshalve hebben we toch maar de tent opgezet, een HRE is al verdwenen

Op woensdag 13 mei 2015 bezochten twee inspecteurs namens de NAM onze woning. Ze deden geen half werk: de inspectie vergde zo’n 6 uur (p.p.). Een of twee maanden later belden ze nog eens aan: of ze ook de garage mochten inspecteren? Ik ben de lulligste niet dus het mocht. Wilt u hier nog wat inspecteren? Kom gerust langs.

Toen was het stil.

Vrijdag 29 januari 2016 belde het Centrum voor Veilig Wonen. Of ik meneer Sorgdrager was? Gaan ze dat nu ook al inspecteren, schrok ik even, maar de vraag bleek onderdeel van een nauwgezette verificatieprocedure. Ik dorst het niet te ontkennen. Welnu, de mevrouw wilde graag een afspraak maken voor een keukentafelgesprek over hoe het nu aangepakt moet worden.

Toen was ik stil.

Mijn schoorstenen moeten preventief verwijderd worden. Bij het Centrum voor Veilig Wonen hebben ze het met de bewoners in het gebied over ‘schoorsteen’ maar onder mekaar spreken ze van een ‘High Risk Element’. Ik heb de mevrouw uitgelegd dat als het Centrum werkelijk vond dat mijn schoorstenen een risico vormen, ze wel erg lang gewacht hebben. Dus kennelijk vond men het niet zo’n groot risico en is de operatie niet nodig. Bovendien: in de tere muren van dit ongeëvenaarde rijksmonument uit 1750 mag nog geen wokkel geïmplanteerd worden, laat staan een aluminium schoorsteen.

Toen was het stil. Ik word teruggebeld. T.z.t.

In 2011 schreef ik ook al over het uitbannen van risico’s. Toen waren aardbevingen nog geen fact of life.

%d bloggers liken dit: