Een Droom

Vandaag is het zover. U heeft ongetwijfeld – net als ik – al de kortste route naar uw Boekwinkel opgezocht. We kunnen er vanaf 18.00 uur ons Droomboek afhalen. Althans, ik kreeg een bon. U vast ook. Ik citeer de website:

Ter inspiratie van elkaar en de nieuwe Koning heeft het Nationaal Comité Inhuldiging jong en oud gevraagd hun toekomstdroom voor ons Koninkrijk te delen. Uit de ruim 6.500 inzendingen heeft een jury van 16 Bekende Nederlanders de meest verrassende, inspirerende en begrijpelijke dromen geselecteerd voor publicatie in het Droomboek.

Zo’n tekstje is toch smullen. Neem de hoofdletters. Dat we van de Taalunie Koning met een hoofdletter moeten schrijven begrijp ik. Respect, weet u wel. En dat Droomboek een eigennaam is en geen soortnaam, begrijp ik nu ook. Maar dat we Bekende Nederlanders met een hoofdletter moeten schrijven vind ik ver gaan. Mag ik er hier voor pleiten om de afko BN’er voortaan te spellen als bN’er?

Droomboek (het zou zomaar een titel kunnen zijn van een gedicht van Gerrit Achterberg) bevat zo’n 300 dromen. Ik zapte wat door alle ingestuurde dromen en maak me toch wat zorgen. Hoe de bN’ers hier 300 dromen uit kunnen plukken die de Koning inspireren is mij een raadsel. Daar hebben we inderdaad André van Duin wel bij nodig. 

Neil Young zong ooit: ‘If you follow every dream, you might get lost’. Doe vanavond dus voorzichtig als u gaat slapen met het Droomboek naast uw kussen.

Net vandaag is de Bosweg bij Loppersum afgesloten. Ik moet voor mijn exemplaar dus omrijden via Zeerijp.
Net vandaag is de Bosweg bij Loppersum afgesloten. Ik moet voor mijn exemplaar dus omrijden via Zeerijp.

Een visie

Inderdaad. De wereld draaide door. Kinderen gingen gisteren weer naar school. Huilend, opgewonden, verwachtingsvol, dapper. Vaders en moeders stonden vroeg op en prepareerden ontbijt en broodtrommels. De files waren als vanouds. Nederland zuchtte,  haalde adem en rechtte zich. We gaan aan de slag.

Het schilderij is van Caspar David Friedrich, Der Wanderer über dem Nebelmeer
Het schilderij is van Caspar David Friedrich, Der Wanderer über dem Nebelmeer

Dit zoveelste nieuwe begin heeft echter iets routinematigs. Er ontbreekt iets. Gisterenavond begreep ik het. Dit land mist een visie. Zonder visie doen we maar wat. We hebben een leidsman nodig, een ziener, een gids. En als de premier dat niet kan, dan toch onze Koning. Jammer. Dat zit er met de huidige premier niet in. En of onze Koning het in zich heeft weet ik niet. Het feit dat een comité bedacht heeft dat we onze Vorst een droomboek cadeau moeten doen, belooft weinig goeds.

Maar als u een visie wilt, heb ik er nog wel een: ik zie een land voor ogen waar je ’s avonds onder het talud bramen plukt en een praatje maakt met de buurvrouw die de hond uitlaat. Ik zie een land voor ogen waar als je collecteert voor tegen de kankerbestrijding, mensen niet zeuren maar geven. Ik zie een land voor ogen waar het ’s nachts donker is en waar de sterren aan de hemel staan. Ik zie ik zie wat Mark niet ziet. En het is hier en het is nu.

%d bloggers liken dit: