Actie

action-man

Een collega constateerde laatst dat ik een voorkeur lijk te hebben voor de onvoltooid verleden tijd. Waar ik de onvoltooid verleden tijd gebruik, kiest zij vaak voor de voltooide tijd. Ik nam mijn eigen stukjes eens door. Ik gebruik inderdaad de voltooide tijd weinig. Maar toch, in het stukje van gisteren kwam ik er een tegen:

De NAM heeft een leefbaarheidsprogramma gemaakt.

Wat is het verschil met

De NAM maakte een leefbaarheidsprogramma.

Dat is het plaatje.

In de eerste zin zien we een lege vergaderzaal. In de tweede zin een volle.

In de voltooide tijd (zin 1) zien we een donker zaaltje, de stoelen staan schots en scheef, het ruikt er bedompt. Hier is gewerkt. Hier zat zojuist nog de PR-commissie van de NAM. Er staan en hangen whiteborden en flap-overs. Grote volgekrabbelde vellen papier liggen ordeloos op tafels. In het midden die ene flap-over. ‘Goed plan? Dien in!’ staat erin koeienletters. Uitroeptekens alom. We zien het resultaat. In dit geval is dat: ‘We hebben geen idee meer, kom zelf eens met iets.’

In de onvoltooide tijd (zin 2) zien we de PR-commissie ploeteren. Het is alweer vier uur ’s middags en ze zijn er nog niet uit. Wat te doen? Ze krabben zich onder de veiligheidshelm en halen nog een kopje koffie. Hoe maken we van al die boze Groningers weer blije en vooral dankbare burgers? De chef zucht. Iemand roept. De klok tikt. Boem … in Froombosch is het weer mis. De commissieleden gespen zich de veiligheidshelm wat vaster.

De voltooide tijd zet het resultaat voorop, de onvoltooid verleden tijd richt zich op het proces. Daarmee is de onvoltooide tijd actiegerichter. Er gebeurt meer. Misschien ben ik wel een man van actie.

Maar ik geef toe, in dit voorbeeld maakt het geen enkel verschil.

%d bloggers liken dit: