Op jam alleen kan een mens niet leven

De koffie pruttelt. Ik deed zojuist vier facturen in de brievenbus bij ons op het dorp. Ben ik tevreden? Ja, ik ben. En terwijl die koffie pruttelt is het misschien een mooi moment om u even een doorkijkje te geven in mijn leven als huisman. Dat is wat onderbelicht, tot nu toe.

Dat leven als huisman was sowieso de laatste weken wat onderbelicht. Ik had het gewoon druk met andere dingen. Werk. Maar al dat werk gaat wel ten koste van een ordelijk verloop van de dagelijkse dingen. De kippen bijvoorbeeld wachten al weken met smart op wat extra kunstlicht. Ze zijn in staking en ik betrek mijn eieren nu tijdelijk van elders. Tegelijk met de Sinterklaasaankopen kocht ik een tijdschakelaar. Morgen staan mijn kippen om 6 uur ’s ochtends op. Stofzuigen deed ik de afgelopen twee weken bijna niet. En de vetbollen die ik van Sinterklaas kreeg, moet ik nog ophangen. Koken schoot er wat bij in, ook omdat moeder de vrouw tijdelijk buitenshuis was. De kelder wordt leger en leger. Er staat nog genoeg jam maar op jam alleen kan een mens niet leven.

Iemand zei mij: ‘Je leidt zowat het leven van een gepensioneerde.’ Ja, dat is misschien wel zo, op dit soort dagen. Maar wij gepensioneerden vervullen een belangrijke rol  in de samenleving.

De koffie is klaar. Nog anderhalve banketstaaf te gaan.

%d bloggers liken dit: