Kop d’r veur

Zondagmiddag. Een snijdende noordoosten  wind. Aan de overkant van de weg schalt uit de luidsprekers op de ijsbaan de kraker ‘Het is stil aan de overkant’. Dat klopt. Hier aan de overkant wordt gewerkt. Daar wordt geschaatst. Veel volwassenen wagen zich niet op het ijs. Maar kinderen zijn er des temeer. Vooral de kleintjes hebben nergens last van. Zij gaan door.

Ik verbaas me al jaren over het schaats-gen dat Groningse kinderen meekrijgen van vader en moeder. Je houdt het niet voor mogelijk hoe gemakkelijk kinderen van een jaar of 4 zich met een stel ijzers onder de voeten over het ijs bewegen. Pats. Daar ligt er weer een. Hij wordt rücksichtloos voorbij geschaatst door zijn kleine zusje achter een schaatsrollator. Ze kijkt niet op of om. Hij zit er niet mee. Zonder blikken of blozen staat hij weer op en vervolgt de ronde. Pats. En opnieuw. Pats.

Hier in mijn warme kamertje volg ik zijn never ending tour. Ik zou het hebben opgegeven. Maar deze knul denkt niet aan opgeven. Hij schaatst immers ja. Hij heeft de slag te pakken. Pats. Dat schaats-gen regelt niet alleen het vermogen om snelheid te ontlenen aan een zijwaartse beweging met gladde ijzers op ijs maar ook het vermogen om op te staan. Ook als je koud en nat bent en moe. Pats.

Feest

Gisterenavond heb ik geschaatst. Eindelijk. En het ging goed. Het eerste rondje  was nog wat onwennig maar daarna kon je haast niet zien dat ik  helemaal niet kán schaatsen. Pootje-over (ook bij het bobbelige stukje), langzaam en rechtop, snel en mooi voorover: ik deed het. Uit de luidsprekers schalde de klassieker: ‘Het feest kan beginnen want wij zijn binnen.’

In een dorp als Leermens zijn er nog mensen die iets kunnen maken. En dat ook doen, niet voor zichzelf maar voor “de gemeenschap”. Hoe het precies is gelopen wisten de jongelui in het ijsbaanhuisje niet maar feit is dat Marco van een aantal afgedankte rollators de wielen heeft verwijderd en in plaats daarvan schaatsijzers heeft gemonteerd. Alleen moet er nog een mandje op. Vroeger leerden de kinderen schaatsen achter een stoel. Nu kunnen ze een op hoogte instelbare rollatorschaats gebruiken. Dat is nu innovatie.

rollatorschaats
Een van de rollatorschaatsen van ijsvereniging Nooitgedacht

Over 20 jaar stap ik het ijs op. Met een thermoskannetje koffie in het mandje doe ik mijn rondjes. Het feest kan beginnen.

%d bloggers liken dit: