De verbasizer van David Bowie

Schermafbeelding 2016-01-25 om 08.32.43

Afgelopen vrijdagmiddag bezochten we de grote David Bowie-tentoonstelling in het Groninger Museum. We waren er niet alleen. Dat was wel jammer want waar veel andere tentoonstellingen je als het ware overrompelen door wat je ziet, is deze tentoonstelling nogal informatief. Lees de bordjes, bekijk de video’s. Dat doe ik met plezier maar dan wel zonder al die mensen om me heen. Eigenlijk vond ik de “all suround” concertzaal boven het mooist. Niets lezen. Gewoon luisteren. Kijken. Dansen. Daarboven leeft Bowie.

In de aanloop naar de week van de poëzie pik ik uit die tentoonstelling een item dat mij in dat verband opviel: de verbasizer. De verbasizer is een computerprogramma dat Bowie samen met een vriend begin jaren 90 maakte. Je geeft het programma tekst. De verbasizer plaatst de woorden willekeurig in 5 kolommen. Als je dan om ‘randomize’ klikt, husselt het programma de woorden door elkaar en maakt er nieuwe zinnen van. Die zinnen gebruikte Bowie weer als input voor songteksten.

Het geeft een aardig inkijkje in hoe de dichter Bowie werkte. De machine produceert de zin ‘The top kills him’. En Bowie associeert dat met een baas die zichzelf doodt, ergens in de jaren 30, tijdens de Grote Depressie. Dat levert het refrein ‘Dead man don’t talk but they do’ op dat (als ik me niet vergis) even later uitmondt in ’Dead man don’t walk but they do’.

‘Ach’, zegt Bowie, ‘dit zijn beelden en zinnen die me meestal te binnen schieten tijdens een droom of tijdens een roes. Deze machine bespaart me de moeite van eindeloos slapen of het gedoe van apestoned worden.’

Inspiratie is de kunst niet. Wel wat je ermee doet.

Bekijk hier het filmpje

Laat je inspireren

Pottenborders

Nog één keer over inspiratie.

‘Koop nu onze wasverzachter zodat uw was zachter wordt’. Wat klopt er niet in deze aanbeveling? Precies. Er wordt niet gerept over inspiratie!

Dat kan niet kloppen. In het Nederlands van 2015 schrijven we: ‘Laat je inspireren door Robijn’. Het bijbehorende filmpje toont een stralend lentegroen landschap met blije kinderen of een zwembad of een koffiebar anno 1900 in Wenen of juist een hippe tent aan een gracht. Ze hebben de filmpjes op voorraad bij de reclamebureaus. ‘Laat je inspireren’ kan namelijk altijd. Als er maar gesprankeld en gebruist en genoten wordt.

Tegenwoordig moet het al gek lopen, wil je niet geïnspireerd worden tijdens de boodschappen. Bij Ikea kun je je eigen laten inspireren of bij de Albert Heijn of bij de Knorr of bij de Praxis of bij de Randstad of bij de verfwinkel. Waar je ook komt, wat je ook opslaat, waar je ook klikt, allemaal willen ze je inspireren.

Schermafbeelding 2015-06-26 om 20.15.46Als ik al die reclames op een rij zet, bekruipt me toch het stellige vermoeden dat al die wensen tot ‘inspireren’ niet uitsluitend gericht zijn op mijn welzijn. ‘Laat je inspireren’ betekent ook (en misschien wel vooral): kom kijken, krijg zin, koop. ‘Laat je inspireren’ betekent gewoon: ‘Laat je verleiden’.

Voortaan dus even goed nadenken als iemand u een inspirerende bijeenkomst wenst.


Over de foto: we waren gisteren in Eenrum, bij de Kleine Plantage. De Kleine Plantage is een kwekerij met schitterende tuinen. Het is gratis maar neem wel een portemonnee mee. Omdat je geïnspireerd wordt, kom je – al je voornemens ten spijt – altijd met een doos prachtige planten thuis. Dat bedoel ik.

Inspiratie

Het Lopster gemeentebestuur nodigde mij als tennisbons uit voor een inspiratieavond afgelopen woensdag. Mijn zoon moest die avond ook in Loppersum zijn en vroeg of wij thuis zijn bedje nog een keer konden spreiden. Mijn vrouw reageerde bevestigend “maar”, schreef ze, “papa heeft ’s avonds wel een vergadering.” Een koude douche.

Heb ik een keer iets bijzonders en dan wordt dat, nog voor aanvang, zo afgeserveerd. Maar ik moet toegeven, een inspiratieavond lijkt erg veel op een gewone bijeenkomst. Je luistert 5 kwartier naar praatjes en gaat vervolgens 2 x 25 minuten in een groepje uiteen waarna in het plenaire gedeelte in 5 minuten enkele conclusies worden gedeeld. Dan ga je naar huis.

Dat ik de dag erop toch bovenmatig geïnspireerd was, dank ik dan ook – sorry wethouder –  niet aan het Lopster gemeentebestuur maar aan de collegaatjes van Tekstnet. Wij bleken gisteren namelijk zomaar nietsvermoedend een inspiratiemiddag georganiseerd te hebben. Maar dan zónder de inleidende praatjes.

Het ging over schrijftrainen en coachen van mensen die moeite hebben met het schrijven van zakelijke teksten. Hoe doe je dat? Natuurlijk zijn er allerlei leerzame trainingen over trainen en coachen. Maar het is ook gewoon erg leerzaam om van elkaar te horen hoe je dat aanpakt.

Dat hebben we elkaar verteld. Er was geen spreker. Er was geen energizer. Er was geen coach. Er stonden vier grote tafels. Er waren heerlijke brownies. En vooral: er waren veel leuke mensen die hun kennis en inzichten wilden delen. Inspirerend.

Inspiratie voor het bloemencorso

Zaterdag genoten 1 miljoen mensen van het bloemencorso van de bollenstreek. Ik was er niet. Maar ik genoot ook. Niet van het corso zelf maar van de voorzitter van de jury, Gerard de Wagt. Hij wordt geïnterviewd voor het nieuws van 1 uur. Ik schreef een deel van het gesprek voor u uit. Gewoon een stukje service.

Ieder jaar kiest men een nieuw thema voor het corso. Dat brengt de interviewer tot de vraag: ‘Raken de thema’s niet op?’ De Wagt maakt zich geen zorgen:
‘Nee hoor, wij baseren dat elk jaar weer op een inspiratie dat wij met een brainstormgroepje aan de kant gaan zitten en dan zeggen we op een gegeven moment welke thema’s hebben we nog niet gehad en wat zou er nog kunnen gebeuren en we kunnen ook wel mededelen dat voor volgend jaar eh het thema ‘communicatie’ zal zijn.’
De nieuwslezer is verrast: hij heeft een primeur. Maar toch wil hij nog even terug naar nu: ‘Kijk es aan, en wat is het voor dit jaar?’
‘Dit jaar is dat de musicalparade en wij hebben dat geïnspireerd op het feit dat wij gezegd hebben een prachtig thema waarin 17 praalwagens met daarin de titels van de beroemde musicalparades en musicals zeg maar de revue kan passeren.’
‘Kijk aan, en waar gaat u extra op letten, dit jaar?’
‘Dit jaar gaan we extra letten op inderdaad het uitbeelden van het thema op de wagen, het communiceren van de wagen naar het publiek toe want je moet het zeg maar bij het langsrijden in dertig, veertig seconden oppakken. .. ‘
‘Het moet wel duidelijk zijn dat het over musicals gaat?’
‘Precies, vandaar dat een vakjury al het hele jaar hiermee bezig is geweest en we hebben er een communicatiekundige in zitten en die hebben uiteindelijk gekozen voor de wagen die uiteindelijk de wagen van het corso van 2011 is de Phantom of the opera.’

Ik smokkelde niet.

%d bloggers liken dit: