Over landschap

Over landschap-Leen-Kaldenberg

Onze overbuurman Leen Kaldenberg schildert het Gronings landschap. Ogenschijnlijk onverstoorbaar zet hij zijn brede – vaak horizontale – strepen op het doek. Eindeloos. Lucht, klei, wad, koren, maren, koolzaad. Wat een streep al niet kan verbeelden. Een enkele keer maakt hij een uitstapje. Bijvoorbeeld naar de kerkjes hier in de buurt. In al hun eenvoud.

Volgend jaar presenteert hij bij onze nieuwe buren van kunstgenootschap Pictura aan het Martinikerkhof een groot boek met een overzicht van zijn werk. Toeval bestaat niet. Hoe twee overzijden toch weer buren worden. Al is het dan maar voor een paar maanden.

Maar dat boek moet er wel komen. Om de uitgave te kunnen betalen, maakte hij van een aantal kerkjes een litho en van die litho’s maakte hij prachtprints. Die kunnen we kopen. Ik bestelde er een aantal van de kerk van Leermens. Voor relaties. Voor met kerst. Dat kunt u natuurlijk ook doen.

Bekijk zijn landschappen hier. En bekijk de actie ‘Over landschap’.

Het oude kerkje van Garrelsweer

Foto André van Dijk
Foto André van Dijk

Al die prachtige kerken in Groningen, wat een schat.

Ik herinner me een vakantieplek – een stadje, iets zuidelijks – waar we vanaf ons hotelbalkon een stuk of 10 kerken zagen uitpiepen boven de daken in de directe omgeving, kleine kerken, grote kerken, lelijke kerken, mooie kerken, oude kerken, minder oude kerken, en allemaal in gebruik.

Dat zit er in Groningen niet meer in. Hoe God uit Groningen verdween, weet ik niet precies. Ik denk dat de mensen Hem voorgaan. Maar die kerkjes blijven achter. En dan? Dan zijn er mensen die zo’n kerk kopen en haar (bij zaaknamen met een variabel genus ben ik geneigd de vrouwelijke vorm te hanteren) te exploiteren (nu krijg ik even spijt van die vrouwelijke vorm maar gedane zaken …).

Yvonne bijvoorbeeld, vaste invalkracht bij ons kringnoordtennisteam, blijkt een beeldschoon kerkje in Garrelsweer te hebben waar ze met haar man en onze overburen diners organiseert, iedere derde zondag van de maand. Gisteren dus.

We waren op de fiets. Het miezerde. Het was om 5 uur al bijna donker. Binnen brandden de kaarsjes. Samen met zo’n 24 anderen schuilden we voor de guurte en de donkerte en aten we brood en dronken we wijn.

Al die prachtige kerken in Groningen, wat een schat.

Bezoek de kerk hier virtueel.