Kernenergie nu uit de taboesfeer

Tjee, Arjen Lübach maakt het me niet makkelijk. Kernenergie … Ik heb veel liever dat hij onze minister-president of Sibrand Buma op de hak neemt. Ik ben van de generatie die zich hevig verzette tegen kernenergie. Dat brede verzet leidde er toe dat in Nederland de kerncentrales op een laag pitje gezet werden. En nu moet kernenergie uit de taboesfeer. Want het is in de ogen van Lübach (en Klaas Dijkhoff) een redelijk alternatief voor duizenden windmolens en zonnepaneelparken. Oké, laat het onderwerp maar doorkomen dan.

Lübach stelt vast dat er op deze aardbol nauwelijks mensen het slachtoffer zijn geworden van kernenergie en dat de opslag van het kernafval inmiddels veilig kan. Zelfs de totale melt down van de centrale van Fukushima als gevolg van de enorme tsunami bij Japan heeft zegge en schrijve 1 dodelijk slachtoffer geëist. Terwijl bruinkool jaarlijks duizenden doden maakt en nu wordt ingezet als alternatief.

Wie bruinkool en kernenergie naast elkaar zet als energiebron is een beetje volksmennerig bezig. Je kunt het namelijk ook omdraaien.

Er zou op het stoken van bruinkool net zo’n taboe moeten rusten als op het opwekken van kernenergie. In plaats van het één uit de taboesfeer te halen, kun je ook overwegen om het ander erin te doen. Bruinkool stoken bijvoorbeeld. En voor de fun naar Thailand vliegen? Een grote auto kopen en ermee rijden. Zomaar drie zaken die best in de taboesfeer passen.

En als we daar dan toch zijn, kunnen we inderdaad wel eens rondneuzen. Er staat in die taboesfeer nog van alles wat we nog eens tegen het licht kunnen houden. Volgens mij staat bijvoorbeeld in die taboesfeer ook nog het drastisch verhogen van de belasting op zinloze consumptie. Misschien kunnen we daar ook eens over praten. En ik zag er ook dat verbod op het verspreiden van papieren reclame. Kan ook best eens uit die taboesfeer.

Welbeschouwd kan het inderdaad geen kwaad dat Tex de Wit regelmatig even rondneust om te checken of de taboesfeer niet aan een opfrisbeurt nodig is.

Dan kunnen we ook kijken of we het gesprek over kernenergie weer kunnen voeren. Al houd ik m’n hart erbij vast. Kerncentrales zijn waanzinnige machines in handen van commerciële exploitanten voor wie veiligheid een kostenpost is.

Bekijk het betoog van Lübach over kernenergie op NPOStart

t Hogelaand

 

groot_HornhuizennfIk zag gisteren de eerste 10 minuten van de uitzending Zomergasten. Ditmaal met Arjen Lubach. Ik viel erin toen Ede Staal zong over ’t Hogelaand:

’t Hogelaand

’t Is de lucht achter Oethoezen
’t Is t torentje van Spiek
’t Is de weg van Lains noar Klooster
En deur Westpolder langs de diek

’t Binnen de meulens en de moaren
’t Binnen de kerken en de börgen
’t Is ’t laand woar ik as kind
Nog niks begreep van pien of zörgen

Dat is mien laand, mien Hogelaand

’t Is n doevetil, n dörpsstroat
’t Is n olde bakkerij
’t Binnen de grote boerenploatsen
Van Waarvum, Oskerd, zo noar Mij

’t Is de waait, ’t is de hoaver
’t Is’t koolzoad in de blui,
’t Is de horizon bie Roanum,
Vlak noa n dunderbui
Dat is mien laand, mien Hogelaand

’t Is n mooie oavend in maai
’n Kou houst doeknekt in ’t gruinlaand
Ik heb veur d’eerste moal verkeren
En vuil de vonken van dien haand

De wilde plannen dij ik haar
Komt sikkom niks meer van terecht
Totdat de nacht van ’t Hogelaand
’n Donker klaid over ons legt
Dat is mien laand, mien Hogelaand

Lubach typeerde het liedje van Ede Staal als een mooie natuurbeschrijving. Maar dat is het natuurlijk niet. Wie Ranum niet kent, heeft geen idee. Wie nooit van Kloosterburen naar Leens liep, heeft geen idee. Het liedje somt de schoonheden op maar beschrijft ze niet.

Wat is de schoonheid van het Hogeland?

We wandelden zaterdagmiddag tegen 6 uur als gezinnetje over de hoge waddendijk bij Hornhuizen. Rechts ruig weiland met wat koeien en het wad in de verre verte overgaand in zee, links het land met wat bomen, hier en daar een kerktorentje, vaak door bomen uit het zicht verdreven en dat ene plasje water met erlangs een weggetje richting het dorp. Boven dit alles grote witte wolken. Honderd meter voor me liepen mijn zonen, druk in gesprek.

Misschien is de schoonheid van het Hogeland wel de combinatie van de enormiteit van dat eindeloze land en die eindeloze lucht met de petieterige plukjes bomen en die schijnbaar lukraak neergesmeten dorpjes die bij elkaar worden gehouden door kronkelige weggetjes en watertjes. Misschien is het wel de combinatie van eindeloosheid en beperktheid.

Een vertaling van het lied vindt u op de site van Nedles. Het liedje beluistert u op Youtube. En de foto vond ik op de prachtsite Groningeninbeeld van RTV Noord.

Aandacht. Hoe zinsvolgorde ervoor zorgt

Schermafbeelding 2016-02-15 om 21.41.28

De andersomliner. In het tv-programma Zondag met Lubach stak Arjen Lubach er de draak mee. De andersomliner is een stijlfiguur die de redacteuren van de NOS vaak gebruiken voor intro’s op nieuwsitems in het NOS-journaal. Bijvoorbeeld deze:

5000 euro als welkomstpremie. Dat krijgen leraren als ze in Rotterdam op een school komen werken.

Lubach en zijn redactie zetten een groot aantal van deze andersomliners achter elkaar en  inderdaad, dan wordt het komisch. (Dat geldt overigens voor veel dingen, zo blijkt uit de rest van de uitzending. De achterelkaarplakker, zo noem je dat stijlmiddel. Als een tv-programma veel achterelkaarplakkers gebruikt, dreigt dat een cliché te worden.)

Voor een tekstschrijver, en dan met name voor degene die teksten moet schrijven die worden voorgelezen, zijn die Rob Tripjes echter helemaal zo gek niet. Zeker als er daarna beeld bij komt. Wat is het doel van die eerste zinnen? Precies: aandacht.

Laten we het eens op de ouderwetse manier doen. ‘Leraren die in Rotterdam bij een school komen werken krijgen …’  en de luisteraar is weg. Het is een trucje. Je pikt het meest aandachttrekkende uit het bericht en formuleert dat een beetje “catchy” in 3 of 4 woorden. En vervolgens maak je de luisteraar blij met informatie over dat wat je het eerste noemde.

Doen kranten het eigenlijk anders? Welnee. Nu ik het zo zie, zie ik ook dat Rob Trip en zijn redactie het gewoon van de krant afkeken. Kijk, de Volkskrant gisteren, op pagina 3:

Strijd barst los om zetel Supreme Court

President Obama wil op de valreep van zijn ambtsperiode een nieuwe opperrechter benoemen. Dat mag hij – maar de Republikeinen willen het uit alle macht voorkomen.

Je hóórt Rob Trip het voorlezen. En op pagina 7:

Stromae in plaats van preken

De psalmen zijn vervangen door popmuziek, de kansel is een lessenaar geworden. Maar is een kerk wel de juiste plek voor samenkomsten van gelovigen én ongelovigen?

Aandacht krijg je nu eenmaal niet zomaar. Niet op de televisie. Niet in de krant. Ook de zinsvolgorde kan er aan bijdragen. Het was me nog niet opgevallen maar ik ga het gebruiken. Met mate, dat wel.

Bekijk hier de hele uitzending van Zondag met Lubach. Het item over Rob Trips en diens intro’s vind je rond 05.50.