Wufte mensen, nieuwe tijden

Leermens vierde afgelopen zaterdagavond haar nieuwjaarsvisite. Dat was wat improvisren omdat het cafédeel van het dorpshuis inmiddels volgebouwd is met palen die de boel bij elkaar moeten houden. Job Cohen deed dat indertijd met een kopje thee. Dat doet minister Kamp hem niet na! Maar dat terzijde. Vanwege ons krimpende dorpshuis vond het zitgedeelte van de nieuwjaarsvisite plaats in de kerk, van oudsher al de vluchtheuvel van het dorp en de wijde omgeving.

Ik herinner me nog een hooglopende discussie – 20 jaar geleden? – bij Dorpsbelangen over de vraag of het glaasje boerenjongens dat traditioneel wordt aangeboden niet zou moeten worden vervangen door iets eigentijdsers. Champagne bijvoorbeeld. Dat werd toen van tafel geveegd. Champagne, een wuft drankje.

U begrijpt wat er op de grote tafel in de kerk stond: champagne én boerenjongens. We moesten kiezen. En geheel in lijn met de dingen koos Leermens massaal voor champagne. Wufte mensen, nieuwe tijden.

Maar het nieuwste nieuws moest toen nog verteld worden. Leermens is in 2014 alweer alweer gegroeid. Ja, er zijn een paar mensen overleden, en niet de minsten, maar er zijn ook veel verse jongelui in het dorp komen wonen. Leuke enthousiaste stellen van buiten zoals mijn vrouw en ik waren, 25 jaar geleden. Maar ook kinderen van dorpsbewoners. Dat is de positieve keerzijde van al die bevingellende: onze huizen worden plots stukken goedkoper. Dat is jammer als je je huis wilt verkopen maar fijn als je houdt van een schitterende landelijke omgeving waar het heerlijk toeven is en waar ze op de nieuwjaarsvisite champagne schenken.

Na de pauze ging het feest verder in het dorpshuis. Staand. Wij deden ons prijsje voor de verloting in de grote doos en taaiden af. Een uur staan is voor ons oudjes wel erg lang. Zeker als de voetjes van de vloer moeten met ‘Move ur feet’. Leermens wordt teruggegeven aan de jeugd. Die nieuwe rijksdienst heeft nu al resultaat. Kamp, bedankt.

Stille dagen

‘In Almelo is altijd wat te doen. Soms staat het stoplicht op rood, soms op groen’ dichtte Herman Finkers ooit. Het zijn de donkere, stille dagen rond kerst. Hier, zo pal bij de poolcirkel, wordt het rond 10.00 uur een beetje licht en tegen 14.00 kruipt de duisternis alweer over de natte straat. Eigenlijk zie je alleen aan de straatlantaarns of het dag of nacht is.

De gebruikelijke verdachten hebben zaterdag een enorme kerstboom geplant. De lampjes hangen er wat verloren in. Ze branden, dat wel. Veel meer leven is er niet op straat. Maar als u denkt dat wij ons vervelen, vergist u zich. Ik zet de hoogtepunten even op een rij.

Op 22 december is er kaarten en sjoelen in het dorpshuis. Op 29 december is er van 18.00 tot 20.00 uur de jaaruitstuif. Iedereen maakt wat lekkers. Daar maken we dan in de kerk een buffet van. De omgeving van de kerk wordt prachtig verlicht met vuurkorven en waxinelichtjes. Er staat buiten ook hete soep en iets warms met vlees.  En met zijn allen eten we dat op. Misschien klinkt het wat oubollig maar dat is het niet. Integendeel, het is altijd een heel sfeervol gebeuren. Op 31 december kunnen we ’s middags oliebollen eten voor het goede doel en ‘s avonds is er na het vuurwerk een borrel.

De klap op de vuurpijl is op 5 januari. Dan is er ’s avonds voor leden van dorpsbelangen de traditionele nieuwjaarsvisite. U bent vast ook welkom. Wel even lid worden. Denkt u aan het prijsje voor de verloting?

%d bloggers liken dit: