Gruwelijke post van de overheid

De nrc.next doet gewag van een boek over post. Gruwelijke post. Van de overheid. Aan u, aan mij, en aan mevrouw De Vries. Mevrouw De Vries is 87 en hulpbehoevend. Ze krijgt veel post van ambtenaren. Aan die brieven mankeert van alles, vindt de schrijver, Stephan Steinmetz. Steinmetz was de buurman van mevrouw De Vries. Hij hielp haar met het vertalen ervan. Hij hielp haar met het interpreteren ervan. Zijn conclusie: ze zijn te ingewikkeld, ze zijn overbodig, ze zijn met te veel. Over dat laatste kunnen we kort zijn. Het zijn er in elk geval erg veel: 2000 in 8 jaar. Bijna elke werkdag kreeg mevrouw De Vries een brief.

Nou is mevrouw De Vries geen gewoon geval. Ze is erg ziek en doet daardoor een groot beroep op de gezondheidszorg. Ze is invalide en doet daardoor een groot beroep op de WMO. Ze is ook gewoon oud en de wereld gaat een tikje te snel voor haar. Niet gek dat haar buurman haar af en toe even helpt met de post.

Ik heb een zeker belang in mevrouw De Vries. Ik train de ambtenaren die haar die brieven schrijven. En wat ik zo lees, is lang niet altijd erg verkeerd. Ik krijg de indruk dat sommige van die ambtenaren zelfs best goed hebben opgelet. Nee, het probleem is volgens mij niet een schrijfkundig probleem. Het probleem bent u. En ik. En Stephan Steinmetz. En mevrouw De Vries. We noemen dat wel: de samenleving.

de brievenbus van mevrouw de vriesAls ik mijn ambtenaren leer dat ze geen brief moeten schrijven maar gewoon even moeten bellen, zijn ze dat met me eens. Maar of ze willen of niet, die brief moet. Van de wet. En die wet moet omdat u zodra u zich ook maar enigszins misdeeld voelt door de overheid bezwaar aantekent. Trouwens, dat doet u ook als u zich niet misdeeld voelt. Nou. U natuurlijk niet maar uw buurman of buurvrouw. U weet wel, die lui van tegenover. De mondige burger is geëvolueerd tot een klagerige, sacherijnige aso die coûte que coûte zijn eigen gang wil gaan en tegelijkertijd in alles door de overheid geholpen wil worden. En als er ook maar één stap in het proces niet volgens de regels is verlopen, hangt die overheid. Want de zoon van mevrouw De Vries kent haar rechten.

Ik bedoel: we hebben het er vooral zelf naar gemaakt. Boontje komt op zijn loontje.

Internet is geen vrijbrief voor knullig schrijven

Zo, de titel staat. Verder hoef ik weinig te doen. Dat komt ook goed uit want ik had er niet op gerekend dat Hemelvaartsdag een werkdag is. Maar ik kreeg ook vandaag mijn test van Beter Spellen (wel doen hoor, die test, iedere werkdag, nadat je dit stukje las). Ik geef u de link naar de boekenman die op de site van NRC Next blogt over mooie boeken. Het is echt adembenemend. Ik ben geen frik, echt niet. Maar een stukje over boeken moet toch in fatsoenlijk Nederlands zijn gesteld? NRC, investeer in de mensen die uw krant maken. Geef die jongen een cursus. Ik bied me aan.

Ik zet wat knulligheden op een rij:

de kop luidt: ‘Een prachtige, snelle inleiding op Joseph Conrad’. Een inleiding is niet snel. Je kunt het hebben over een snelle auto. Deze inleiding is kort.

‘Zoals de kwaliteiten van een ontwerper zich demonstreren in een eenvoudig object als een stoel, zo openbaart het vakmanschap van een schrijver zich in het korte verhaal.’ De vergelijking is moeizaam. Maar ‘zich demonstreren’ is ronduit knullig, net zoals de erop volgende parallel tussen ‘demonstreren’ en ‘openbaren’. De volgende zin:

‘Het meest elementaire toont zich naakt aan het oog’: een prima zin, geen spelfouten maar helaas volkomen wartaal.

Goed,  – lees het ook zelf maar. Waar het mij om gaat is dat dit in de papieren editie nooit zou zijn gepubliceerd. Het feit dat dit online gepubliceerd wordt, is voor NRC kennelijk voldoende reden om niet te redigeren.

Trouwens, is het morgen een werkdag? Nou ja, dat zien we dan morgen wel weer. Voor nu: aan de slag met Beter Spellen.

%d bloggers liken dit: