Uitzicht op een vaste aanstelling

Eerst wat anders – de Sint Maarten-score. Het waren drie kinderen en één moeder. Ze hoorden bij elkaar. Toen ik een schaal zocht om al mijn snoep in te draperen, zag ik ook nog van die oranje en rode slangetjes van Albert Heijn voor bij het WK. Die deed ik toen ook maar in de schaal. Zelden een kind zo blij gemaakt! ‘Wat leuk!’ zei de oudste zoon oprecht verheugd. Ze kozen alledrie voor zo’n stuk ijzerdraad met wol eromheen. De snoep is voor ons.

En dan nu die personeelsadvertentie. Zo heel af en toe lees ik (ook op lichte instigatie van mijn werkende vrouw) personeelsadvertenties voor een echte baan. Maar ik kan er ook niets aan doen. Ik word al snel afgeleid door de tekst. Ik weet niet meer van wie dit gouden aanbod afkomstig is. Er staat onder het kopje ‘Wij bieden’

een tijdelijke aanstelling voor de duur van 1 jaar, met uitzicht op een vaste aanstelling

Het is een beetje flauw. Maar ‘tijdelijk’ is hier wat dubbelop. De tekst moet natuurlijk luiden: ‘Een aanstelling voor de duur van 1 jaar’. Maar door het woordje ‘tijdelijk’ in combinatie met dat starre, afgemeten ‘1 jaar’, krijgt het tweede deel van de zin iets troosteloos.  Natuurlijk, het zijn vertrouwde woorden maar “losgezongen” kunnen ze ook zomaar poëzie zijn. ‘Een tijdelijke aanstelling voor de duur van 1 jaar’ Hoe tijdelijk is een jaar? En al die tijd dat tijdelijke uitzicht op een vaste aanstelling? Wat doet dat met een mens?

De vacature herinner ik me niet meer.

%d bloggers liken dit: