Lobbyclubs

De Volkskrant schreef gisteren in het hoofdartikel dat de zorg meer dan 300 lobbyclubs telt die samen een miljard euro uitgeven aan lobbyen. Het salaris van de 6000 mensen die er werken wordt betaald uit belastinggeld en zorgpremies.

Mijn krant gaat hier wel erg kort door de bocht. En niet eens netjes. Mijn grootste ergernis zit in het woord ‘lobbyclub’. Dat is  een nare en tendentieuze omschrijving. In de eerste plaats door het woordje ‘club’. Een club suggereert hobby en plezier. De Nederlandse overheid heeft een groot deel van haar werk ondergebracht in dergelijke “clubs”. In de tweede plaats omdat het doel van een vereniging wordt omschreven in het eerste lid van de samenstelling. Een kaartclub kaart, een visclub vist en een lobbyclub lobbyt. In hetzelfde artikel gebruikt de Volkrant ook andere woorden: ‘belangenvereniging’  en ‘beroepsvereniging’. Klinkt anders, toch?

Een van die verenigingen is de VGN: de Verenigde Gipsverbandmeesters Nederland. De VGN is  naar eigen zeggen ‘een vereniging, die o.a. tot doel heeft het bevorderen van de theoretische en technische vakbekwaamheid van gipsverbandmeesters.’ Daar is niet zoveel mis mee, lijkt me. En dat de VGN af en toe een brief schrijft naar de minister betekent niet dat deze verenigde verbandmeesters al mijn zuur verdiende belastinggeld aan lobbyen spenderen. Misschien is het zelfs wel belangrijk dat de minister weet wat de gipsverbandmeesters belangrijk vinden.

Het gaat mij niet om de gipsverbandmeesters of andere zorgprofessionals. En het zal vast veel goedkoper kunnen. Of beter. Of allebei. Het gaat mij om het woordgebruik van mijn krant. Dat getuigt van vooringenomenheid en de wens om te pleasen. Bah.

O ja. Zo kan het ook:

De Nederlandse gezondheidszorg kent een fijnmazig netwerk van beroepsverenigingen en belangenverenigingen die de kwaliteit van de gezondheidszorg bewaken en bevorderen. Ze doen dat onder meer door het verzorgen van opleidingen, het ontwikkelen van beroepsprofielen en daar aan gekoppelde kwaliteitssystemen en het coördineren van behandelprotocollen. Het systeem werkt grotendeels op vrijwilligers. Uit onderzoek blijkt dat de totale kosten slechts anderhalf procent van alle kosten van de gezondheidszorg. Dat is uniek in de wereld.

 

%d bloggers liken dit: