Doe wat je wilt, gezeurd wordt er toch

In het portiek van onze Amsterdamse stadsvilla in Geuzenveld hadden oom Frans en tante Joke op een dag een tegeltje opgehangen. Er stond op: ‘Doe wat je wilt, gezeurd wordt er toch’. Ik vond het een mysterieuze tekst. Vooral om het effect dat de tegel had op mijn moeder. Voor u denkt dat het hier een familieruzie betreft, in Amsterdamse portieken heette begin jaren 60 iedere volwassene oom of tante.

Oom Frans en tante Joke hadden geen kinderen. Ze waren de baas van het portiek, geloof ik. Dat gaf waarschijnlijk enkele verplichtingen maar in elk geval veel rechten. Ik vraag me bijvoorbeeld af of wíj zomaar een tegel aan de muur hadden mogen slaan. Maar goed – die tegel was natuurlijk een schreeuw om liefde van een verongelijkt ouder Amsterdams echtpaar zonder kinderen in een gloednieuwe nieuwbouwwijk vol starters.

Links ziet u de entree van de portiek waar tante Joke en oom Frans de scepter zwaaiden.

Hoe kom ik hier zo op? Ik verzorg nogal wat trainingen de laatste weken. In mijn geval is dat een arbeidsintensief traject want ik begin altijd met het doorspitten van teksten die deelnemers mij vooraf sturen. En tja, ik ben een frik. Als ik <control O> doe op mijn computer ontstaat er in de marge van de tekst een mooi vakje waarin ik commentaar kan geven op de voorliggende tekst. Deze dagen ben ik druk bezig met een training voor een adviesbureau. Het is de vierde keer dat ik “hen heb”. Ieder jaar doen we één dag. Het mooie van dat arrangement is: ieder jaar zie ik de kwaliteit van hun rapporten stijgen. Maar ik kan het niet laten, ik open een tekst en hup, ik doe <control O> want er is altijd wel een complimentje te geven en altijd wel wat te verbeteren.

En mijn arme cursisten? Het kan niet anders, dat zijn masochisten. Maar zelfs dan moeten ze inmiddels toch een zucht slaken: Doe wat je wilt ….

%d bloggers liken dit: