Tulp

Grote kleinzoon bekeek de tulp in het borrelglaasje op de toog van ons aanrecht met warme belangstelling. Wat is dat, waarom staat dat er, van wie moet dat? Ik legde uit dat deze tulp een broertje is van de 19 andere tulpen in de grote vaas bij het raam maar dat deze tulp geknakt is. Hij paste daardoor niet meer in de vaas. Kleinzoon bekeek de bloem nog eens. Nu niet meer vragend maar vol mededogen. ‘Ik vind hem eenzaam.’

Eenzaamheid. Ik kreeg van een Tekstnet-vriendin een kaart van het eiland. Ze had zichzelf een retraite cadeau gedaan. Vier weken alleen. Met wandelschoenen. Met boeken. En naar ik hoop, met een device dat het internet ontsluit. ‘Dat lijkt me ook wel iets voor jou’ schreef ze op de kaart. En ja, mij lijkt het ook wel iets voor mij.

Maar dan denk ik aan die ene keer dat ik een week zou gaan fietsen door Nederland. Alleen. Met een tentje. Wat kookspullen. De wijde wereld in. Heerlijk. Niemand om rekening mee te houden. Niemand om voor te zorgen. Niemand om verantwoording aan af te leggen. Dag 1 was geweldig. Op dag 2 miste ik iemand om tegen te zeggen hoe geweldig. En op ochtend 3 stelde ik vast dat ik mezelf geen plezier deed met nog verder fietsen. Ik was alleen. Ik was eenzaam. Ik fietste naar huis.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: